ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ arrow ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ Τετάρτη 23 Ιαν 2019
Μενού - Επιλογές
ΕΠΙΛΟΓΕΣ
ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ Εκτύπωση Αποστολή με e-mail
Τσιάπας - Τανιπέρλα - Ζαπατίστας
του Πάτσι Ιρούρτσουν , Σάββατο, 05 Μάρτιος 2005

ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ

του Πάτσι Ιρούρτσουν

Αυτή είναι η ιστορία μιας μαγικής τοιχογραφίας. Μίας τοιχογραφίας που καταστράφηκε 40 μόλις ώρες μετά την ολοκλήρωσή της και από τότε επανεμφανίζεται, σαν αντανάκλαση σε καθρέφτες, σε διάφορα μέρη του κόσμου: Σαν Φρανζίσκο, Τορόντο, Μόναχο και ακόμη Μαδρίτη, Βαρκελώνη και Ρουέστα - εγκαταλειμμένο χωριό της Αραγονίας που έχει καταληφθεί από το ισπανικό συνδικάτο CGT. Μία τοιχογραφία στην οποία ο Ζαπάτα αναβιώνει με όψη τόσο ιθαγενική όσο ποτέ, όπου συνυπάρχουν ένας ελευθεριακός συγγραφέας που σπέρνει γράμματα στο χωράφι, τέσσερις ήλιοι, σύνορα σε σχήμα γυναικείας ζώνης και μία αρτηρία νερού. Μία τοιχογραφία στην οποία η ζωή και τα όνειρα χορεύουν ένα χορό που κανένας στρατός δεν μπορεί να σταματήσει. Είναι η τοιχογραφία της Τανιπέρλα που ζωγραφίστηκε, κάτω από την επίβλεψη του μεξικάνου καλλιτέχνη και πανεπιστημιακού Τσέκο Βαλντές, από τους ιθαγενείς τσελτάλ του Αυτόνομου Δήμου Ρικάρδο Φλόρες Μαγκόν στην Τανιπέρλα, Τσιάπας, Μεξικό, Πλανήτη Γη.


1. ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΑ ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ ΠΕΡΛΑ

Αυτή η ιστορία αρχίζει ακριβώς τη στιγμή που μερικοί νομίζουν ότι τελειώνει. Τα ξημερώματα της 11ης Απριλίου του 1998, μία στρατιωτική μονάδα εισβάλλει βίαια στην Τανιπέρλα, έδρα του Αυτόνομου Δήμου Ρικάρδο Φλόρες Μαγκόν, καταστρέφει την τοιχογραφία και συλλαμβάνει τον συντονιστή του έργου και άλλα 20 άτομα, μεταξύ των οποίων 12 διεθνείς παρατηρητές. Ο Δήμος έχει εγκαινιαστεί την προηγούμενη μέρα. Γι’ αυτό ακριβώς καταστρέφεται η τοιχογραφία. Επειδή η τοιχογραφία είναι ταυτόχρονα η πρόσοψη του Δημαρχείου, «του σπιτιού των εργασιών των κοινοτήτων». Επειδή απεικονίζει όχι αυτό που είναι αλλά αυτό που φιλοδοξεί να γίνει ο Δήμος και αυτοί που τον αποτελούν, οι 112 κοινότητες ιθαγενών τσελτάλ διασκορπισμένες στην κοιλάδα την οποία διαπερνά το ποτάμι Πέρλα, που μαζί με τις «τανίας», τα καλάμια που φυτρώνουν στις όχθες του, δίνουν όνομα στην κοιλάδα: Τανιπέρλα.

Οι Αυτόνομοι Δήμοι δημιουργούνται σε περιοχές ζαπατιστικής επιρροής, στο Μεξικό, ως μορφές αυτοδιακυβέρνησης απέναντι στην αδυναμία των ιθαγενών χωρικών να περπατούν χωρίς πρόβλημα στην ίδια τους τη γη, τη γη που αυτοί δουλεύουν, ή να έχουν πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες –σχολείο, κέντρο υγείας...– δεδομένης της απόστασης ή των άφθονων μπλόκων του στρατού, όπου συλλαμβάνονται και ταπεινώνονται. Σε αυτές τις περιοχές είναι οι ίδιοι οι χωρικοί που οργανώνονται σε συνελεύσεις, ιδρύουν καταυλισμούς ειρήνης, συναιτερισμούς... Αμφισβητούν με δυο λόγια την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Την κακή κυβέρνηση όπως την ονομάζουν οι ίδιοι. Είναι, λοιπόν, Αυτόνομοι Δήμοι, και ακόμη εξεγερμένοι. Παράνομοι. Γιατί ο νόμος και η δικαιοσύνη δεν πάνε πάντα μαζί. Δεν είναι δίκαιο να είσαι τριών χρονών και να πεθαίνεις από διάρροια τη μέρα που ο γιατρός δεν έχει όρεξη να δεχθεί επισκέψεις – ή δέχεται επισκέψεις μόνο από «πριίστες» ή υποστηρικτές του PRI, το τέως κυβερνών κόμμα. Δεν είναι δίκαιο να είσαι γυναίκα και να φοβάσαι κάθε φορά που στρίβεις στη γωνία του ίδιου σου του χωριού ότι κάποιος στρατιώτης θα σε βιάσει. Δεν είναι δίκαιο να είσαι αόρατος και παρόλα αυτά να μπορεί να σε βρει μία σφαίρα οποιαδήποτε στιγμή. Οι νόμοι της κακής κυβέρνησης όχι μόνο δεν είναι δίκαιοι αλλά είναι και παράνομοι: οι «Συμφωνίες του Σαν Αντρές», που υπογράφηκαν το 1996 από τον Ζαπατιστικό Στρατό και την μεξικανική κυβέρνηση και οι οποίες αναγνώριζαν τα δικαιώματα των ιθαγενών λαών και δεσμεύονταν να ικανοποιήσουν ορισμένα από τα αιτήματά τους, ποτέ δεν εκπληρώθηκαν. Γι’ αυτόν τον λόγο, στηριζόμενοι στο άρθρο 39 του μεξικανικού Συντάγματος που ορίζει ότι ο λαός έχει κάθε δικαίωμα να επιλέγει την μορφή διακυβέρνησής του, ο ο Δήμος Ρικάρδο Φλόρες Μαγκόν εγκαινιάστηκε στις 9 και 10 Απριλίου του 1998, με την ευρεία συναίνεση των μελών των κοινοτήτων που τον αποτελούν.

Μία από τις εκδηλώσεις των εγκαινίων αυτών ήταν η ολοκλήρωση της τοιχογραφίας για την οποία είχαν δουλέψει τις τέσσερις προηγούμενες εβδομάδες άντρες, γυναίκες και παιδιά από 12 διαφορετικές κοινότητες, κάτω από την επίβλεψη του Σέρχιο «Τσέκο» Βαλντές, καθηγητή Γραφικής Επικοινωνίας του Αυτόνομου Μητροπολιτικού Πανεπιστημίου του Μεξικού. Μια προσπάθεια που μπορεί να φαίνεται μάταιη, καθώς την επόμενη μέρα, όταν ο στρατός κατέλαβε τον Δήμο, το συμβολικό έργο με τον εύγλωττο τίτλο «Ζωή και Όνειρα της Κοιλάδα Πέρλα», δέχεται άγρια επίθεση. Περισσότεροι από 1000 οπλισμένοι άντρες εισβάλλουν βίαια τα ξημερώματα στην Τανιπέρλα, ένα χωριό 2000 κατοίκων, και όχι μόνο καταστρέφουν την τοιχογραφία αλλά καίνε σπίτια και χωράφια και πραγματοποιούν συλλήψεις.           

Οι άντρες του χωριού είχαν ήδη καταφύγει στα βουνά, καθώς έφταναν νωρίτερα  φήμες και απειλές για τη διάλυση του Δήμου. Έτσι, η πλειοψηφία των συλληφθέντων είναι διεθνείς παρατηρητές, οι οποίοι συλλαμβάνονται επ’ αυτοφόρω («επ’ αυτοφόρω δεν νομίζω γιατί κοιμούνταν» ειρωνεύτηκε αργότερα ο ισπανός πρόξενος Ραμόν Γκανταρία) με την κατηγορία της υποκίνησης εξέγερσης, απελαύνονται και τους απαγορεύεται να επιστρέψουν στη χώρα.
Χειρότερη τύχη είχε ο Μεξικάνος καθηγητής Σέρχιο Βαλντές, και ο υπερασπιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων Λουίς Μενέντες, επίσης Μεξικάνος, που φυλακίστηκαν για περισσότερο από έναν χρόνο στη φυλακή Σέρο Ουέκο. Και βεβαίως, ακόμη χειρότερη τύχη είχαν οι ίδιοι οι ιθαγενείς που ακόμη συνεχίζουν να υποφέρουν από εκείνη την 11η Απριλίου του 1998 μέχρι σήμερα παρενοχλήσεις και εξευτελισμούς. Μπορεί να είναι απλό να αφαιρέσεις τη ζωή ή να μετατρέψεις την επιθυμία για μία «κανονική ζωή» (η οποία τελικά είναι αυτή που αναπαράγεται στην τοιχογραφία της Τανιπέρλα) σ’ ένα άπιαστο όνειρο, όμως τα όνειρα δεν καταστρέφονται (έτσι όπως, με ζαπατίστικους όρους, «δεν μπορείς να πιες τις θάλασσες και να αιχμαλωτίσεις τους ανέμους») και η τοιχογραφία, την οποία φωτογράφησαν κάποιοι παρατηρητές λίγες ώρες πριν τη στρατιωτική εισβολή, επανεμφανίζεται μετά από ένα διάστημα σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη.

Και εδώ ξεκινάει αυτή η ιστορία.

Οι διεθνείς παρατηρητές συνεχίζουν να είναι σε επαφή μετά την απέλασή τους και συζητάνε την ιδέα της αναπαραγωγής της τοιχογραφίας ως μία ένδειξη αλληλεγγύης και καταγγελίας. Πολύ γρήγορα ζωγραφίζεται στις πόλεις προέλευσης τους: Σαν Φρανσίσκο, Τορόντο, Βαρκελώνη... Αργότερα, σαν να ήταν η αντανάκλαση ενός καθρέφτη μαγικού και αόρατου που προβάλλει τα φωτεινά του χρώματα, άλλες ομάδες αρχίζουν να τους μιμούνται. Τα θραύσματα του καθρέφτη ταξιδεύουν από την άγρια αργεντίνικη Παταγωνία μέχρι την αριστοκρατική Βενετία, περνώντας από τη Βραζιλία, την Ιρλανδία, την Πόλη του Μεξικού, τη Βαρκελώνη, τη Μαδρίτη, τη Μάλαγα, τα Κανάρια ή άλλα μικρά μέρη που δεν διακρίνονται στους χάρτες του κόσμου, όπως η Ρουέστα στην Σαραγόσα ή η Αλσασούα στη Ναβάρρα. Σε τοίχους, τεράστιους καμβάδες ή πάνω σε υφάσματα από καραβόπανο. Πάνω από 30 τοιχογραφίες σ’ όλον τον κόσμο. Πόσες ακριβώς δεν ξέρει ούτε ο ίδιος ο Σέρχιο Βαλντές, ο εμπνευστής της ιδέας. Συχνά ούτε οι διαφορετικές ομάδες δεν γνωρίζονται μεταξύ τους.  Μερικές φορές η είδηση φτάνει μέσω μιας ηχούς, της ηχούς των βουνών και των φαραγγιών της ζούγκλας Λακαντόνα που αναπαράγεται από κάποιον που την έχει περπατήσει. Άλλες φορές η τοιχογραφία είναι κινητή, ζωγραφίζεται πάνω σε ένα μεγάλο καμβά με αφορμή κάποια συνάντηση ή μια «αντισύνοδο», όπως αυτή που πραγματοποιήθηκε στη Βαρκελώνη τον Μάρτιο του 2002, και μετά ταξιδεύει σε διάφορα μέρη, αφήνοντας μία χούφτα σπόρους στο πέρασμά της.

Σε κάθε περίπτωση, και παρόλο που στο βάθος σε κάθε αναπαραγωγή της τοιχογραφίας ψηλαφίζεται πάντα ένα κοινό αίσθημα αλληλεγγύης και βοήθειας στον ζαπατιστικό αγώνα, το αληθινά μαγικό είναι ότι καθένας από τους καθρέφτες παίρνει τη δική του ζωή, κάθε ομάδα που αποφασίζει να την αναπαραγάγει ζει αξέχαστες εμπειρίες, ανθίζουν σε αυτήν, αναμφίβολα θρεμμένα από τους κοινούς στόχους και εργασία, δυνατά συναισθήματα συντροφικότητας, αλληλεγγύης, ελπίδας...

Στο Τορόντο όπου καλλιτέχνες της περιοχής και μαθητές σχολείων την αναπαρήγαγαν σαν μέρος ενός προγράμματος για την Μπενιάλε του 2000, στο πρωτότυπο σχέδιο προστέθηκαν και εικόνες από διαφορετικές κοινότητες της πόλης, όπως είναι οι μετανάστες Ρομά από την Τσεχία.

Στο Σαν Φρανσίσκο πολλοί από αυτούς που συμμετείχαν στην τοιχογραφία που ζωγραφίστηκε στην πρόσοψη ενός βιβλιοπωλείου, για πολύ καιρό συνομωτούσαν οργανώνοντας τις διαδηλώσεις του Σιάτλ ενάντια στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.

Στην Μαριλότσε, στην Παταγονία, η τοιχογραφία ζωγραφίστηκε στον φράκτη ενός νεκροταφείου γεμίζοντας με χρώματα τα σύνορα ανάμεσα στους «νεκρούς και τους σχεδόν ζωντανούς, για να μπει αυτός ο τοίχος φρένο στον θάνατο και τον αποκλεισμό».

Αυτή είναι λοιπόν η ιστορία πολλών ιστοριών· η ιστορία μίας τοιχογραφίας που είναι ένας καθρέφτης και συνάμα πολλοί, με την θαυμαστή ευκολία να αντανακλά σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη άντρες και γυναίκες αόρατους, τους μεξικανούς ιθαγενείς, τη ζωή και τα όνειρά τους· μία τοιχογραφία, ένας καθρέφτης που επίσης αναπαράγει τη ζωή και τα όνειρα εκείνου που του δίνει χρώμα σε κάποια γωνιά του πλανήτη και στον οποίο όποιος κοιτάζεται βλέπει έναν καλύτερο άνθρωπο, ικανό να πιστεύει ακόμη ότι ένας καλύτερος κόσμος είναι εφικτός· ένας κόσμος στον οποίο χωράνε πολλοί άλλοι κόσμοι.

2. ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΗ

1) Σύνορα με τη μορφή γυναικείας ζώνης: η φιγούρα αυτής της γυναίκας, που συμβολίζει τη Μητέρα Γη, είναι αυτή που εισάγει, που ξεδιπλώνει την τοιχογραφία κοιτώντας την από τα αριστερά (στα δεξιά υπάρχει επίσης ένα ξημέρωμα). Σε αυτήν απεικονίζονται τόσο ο ουράνιος όσο και ο επίγειος παράδεισος. Το όριο είναι αυτή η ζώνη. Πάνω το στερέωμα, κάτω ο κόσμος. Η γυναίκα είναι ξυπόλητη, κάτι που μπορεί να συμβολίζει μία απευθείας επαφή με τη γη (αν και παραδόξως οι γυναίκες δεν μπορούν να πατήσουν το καλαμπόκι) αλλά επίσης, κυριολεκτικά «πατώντας στη γη», τον παραδοσιακό τρόπο υπόδησης των ιθαγενών, ή καλύτερα, της μη υπόδησης.

2) Μία αρτηρία νερού: Τανιπέρλα σημαίνει «καλάμια του ποταμιού Πέρλα». Το ποτάμι Πέρλα, στις όχθες του οποίου φυτρώνουν κάτι περίεργα καλάμια, οι «τανίας», με ένα λουλούδι βαμβακοειδές στην άκρη τους, διασχίζει μία κοιλάδα στην οποία είναι εγκαταστημένες οι 112 κοινότητες που σχηματίζουν τον Δήμο. Η κοιλάδα είναι αυτή που του δινει ζωή. Μία αρτηρία νερού –το νερό είναι η ζωή, λένε οι ιθαγενείς–, στην οποία πλένονται, καθαρίζουν τα ρούχα τους... Ζουν.

3) Η θρησκεία όλων των θρησκειών και καμιάς: παρόλο που αρχικά η Τανιπέρλα ήταν μία χριστιανική καθολική κοινότητα, αργότερα έφτασαν σε αυτή άλλες εκκλησίες, όπως η ευαγγελική. Η συμβίωση όλων αυτών, η ιδέα της ίδιας της πνευματικότητας, στην πραγματικότητα απεικονίζεται σε αυτό το σπιτάκι που είναι ο ναός όλων των θρησκειών. Μες στο σπιτάκι οι ιθαγενείς ζωγράφισαν έναν άλλον δημιουργό, αυτή τη φορά της ίδιας της τοιχογραφίας: του Τσέκο Βαλντές.

4) Ένα περιστέρι που πετάει ελεύθερο: παραδοσιακά την συνέλευση αποτελούσαν οι άντρες (στην άλλη άκρη της τοιχογραφίας υπάρχει μία άλλη συνέλευση αντρών, λιγότερο οργανωμένη), όμως οι γυναίκες έχουν δικαίωμα να συγκαλούν τη δική τους και αρχίζουν να το κάνουν. Ο πολύχρωμος και αρμονικός κύκλος αυτής της γυναικείας συνέλευσης αντιπροσωπεύει την απελευθέρωση της γυναίκας, ένα θέμα που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στους Αυτόνομους Δήμους, όπου σε πολλές περιπτώσεις οι άντρες εξαναγκάζονται να καταφύγουν στα βουνά και είναι οι γυναίκες αυτές που μένουν στην πρώτη γραμμή. Στο κέντρο της σύναξης ένα περιστέρι ξεκινάει ελεύθερο την πτήση του.

5) Ελευθεριακοί σπόροι: ο επαναστατικός συγγραφέας που δίνει όνομα στον Δήμο, εμφανίζεται να σπέρνει λέξεις. Ο Ρικάρδο Φλόρες Μαγκόν γεννήθηκε το 1873 στην Οαχάκα. Συγγραφέας και δημοσιογράφος με ελευθεριακές καταβολές, διηύθυνε την εφημερίδα «Αναγέννηση» και συνεργάστηκε στο «Γιο του Αουισότε»* (τα ονόματα των δύο εφημερίδων είναι γραμμένα στη δερμάτινη τσάντα που κρατάει στη ζωγραφιά), μέσω των οποίων αγωνίστηκε κατά της δικτατορίας του Πορφίριο Ντιάς. Υπέφερε τη φυλακή και την εξορία στο Σαν Λούις του Μισσούρι, από όπου υποκίνησε την εξέγερση της Μπάχα Καλιφόρνια. Στις ΗΠΑ φυλακίστηκε γιατί απηύθυνε ένα μανιφέστο στους αναρχικούς όλου του κόσμου. Πέθανε δολοφονημένος σε μια φυλακή του Κάνσας. Το έργο του, στο οποίο ξεχωρίζει το δράμα «Γη και Ελευθερία» έχει ένα ισχυρό περιεχόμενο ρεαλισμού και κοινωνικής κριτικής. Στη τοιχογραφία, τα γράμματα στα χέρια του σχηματίζουν τη λέξη «ελευθερία».

6) Ο Εμιλιάνο Ζαπάτα στο χρώμα του χαλκού: όπως και με τον Φλόρες Μαγκόν, το σκούρο χρώμα του δέρματός του κάνει την εικόνα του  Εμιλιάνο Ζαπάτα πιο κοντινή, πιο οικεία στους ιθαγενείς. Στο κόκκινο μαντήλι του διαβάζεται μία από τις ζαπατιστικές εντολές: η γη ανήκει σ’ αυτόν που τη δουλεύει.

7) Ορισμένοι ενοχλημένοι παρατηρητές: Οι διεθνείς παρατηρητές που σχηματίζουν τους καταυλισμούς πολιτών προσπαθούν απλά να είναι ουδέτεροι μάρτυρες που καταγράφουν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.  Δώδεκα από αυτούς απελάθηκαν από το Μεξικό ύστερα από την επίθεση στην Τανιπέρλα στις 11 Απριλίου 1998. Τους ενεχοποίησαν για συμμετοχή στη δημιουργία του εξεγερμένου Δήμου, μία κατηγορία πίσω από την οποία κρύβεται στο βάθος η ρατσιστική ιδέα ότι οι ινδιάνοι είναι ανίκανοι να οργανωθούν μόνοι τους.

8) Μία πόρτα προς την ειρήνη: ίσως το κεντρικό στοιχείο της τοιχογραφίας. Αυτό το κομμάτι της τοιχογραφίας, στο οποίο κατευθύνονται ένας άντρας και μια γυναίκα με τις αποφάσεις που έχουν παρθεί από τις διάφορες κοινότητες, είναι ακόμη η πόρτα πρόσβασης στο Δημαρχείο (το σύνθημα πάνω από την κάσα στη γλώσσα τσελτάλ σημαίνει «σπίτι των εργασιών των κοινοτήτων») και μαζί με αυτό σε ό,τι φιλοδοξεί να γίνει ο Αυτόνομος Δήμος: στο κέντρο της πόρτας διαβάζεται η λέξη «ειρήνη».

9) Αφοπλισμένοι στρατιώτες: υπάρχουν 90 αντάρτες, η πλειοψηφία τους του EZLN, παραταγμένοι στα βουνά, προστατεύοντας τον Δήμο. Οι ιθαγενείς θεωρούν ότι οι Ζαπατίστας τους προσέχουν και δεν βλέπουν σ’ αυτούς, σε αντίθεση με τους στρατιώτες του Εθνικού Στρατού, μία δύναμη επιθετική αλλά ειρηνική. Πράγματι, μόνο 9 αντάρτες εμφανίζονται οπλισμένοι. Ξεχωρίζουν δύο φιγούρες, αυτή της Ραμόνα και ενός διοικητή που μπορεί να είναι ο Δαβίδ ή ο Τάτσο.

10) Εγκαθιστώντας το ηλεκτρικό φως: Η Πολιτεία της Τσιάπας παράγει το 30% του ηλεκτρικού ρεύματος του Μεξικού, ωστόσο, το 80% των κατοίκων της Τσιάπας δεν έχει ηλεκτρισμό.

11) Όχι στρατιώτες, ναρκωτικά και πουτάνες!: είναι γραμμένο στην πρόσοψη του κοινοτικού σχολείου. Και από κάτω: Ναι στο καλαμπόκι, τα φασόλια και την ειρήνη! Οι δάσκαλοι των κρατικών σχολείων δεν ανήκουν στην κοινότητα, ούτε νιώθουν εκτίμηση γι’ αυτήν και τη γλώσσα της, τα τσελτάλ. Ούτε καν τους νοιάζει να διδάξουν καλά τα ισπανικά. Συχνά πίνουν, ή δεν εμφανίζονται στο σχολείο, στο οποίο τα παιδιά έχουν περπατήσει πολλές ώρες για να φτάσουν.

12) Απλά και τσακισμένα όνειρα:  πλάι στη συνέλευση οι άντρες εμφανίζονται σε διάφορες καθημερινές σκηνές μίας απαρνημένης ζωής: ο καφές απλωμένος για να ξεραθεί, ένα παιχνίδι μπάσκετ, εργάτες να ανοίγουν δρόμους... Σκηνές φαινομενικά απλές για μας (μόνο φαινομενικά μιας και, για παράδειγμα, ένας από αυτούς τους δρόμους οδηγεί στον ήλιο που ανατέλλει, σύμβολο της γνώσης) και που για άλλους είναι μικρά, βίαια τσακισμένα όνειρα.     

*Αντιδικτατορική εφημερίδα των αρχών του 20ου αιώνα. Θεωρείται από τις πιο σημαντικές στην ιστορία του Μεξικού.

Σχόλια

Δεν μπορείς να κάνεις σχόλια.
Πρέπει πρώτα να κάνεις Είσοδο ή να Εγγραφείς στο ecocrete.gr εδώ.

Τελευτ. ενημέρωση ( Σάββατο, 17 Μάιος 2008 )
Τελευταίες δημοσιεύσεις:
Δημοφιλέστερα άρθρα:

Ξ“ΒŒΞ“οŸƒ ôçí Ξ“οŸƒΞ“Ξ…Ξ“Β£Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“Βž Ξ“Β·Ξ“β€•Ξ“Β±Ξ“Β§Ξ“Β£Ξ“ΒŸΞ“Κ½ ôçò

Ξ’ΞˆΞ“Β­Ξ“Ξ„Ξ“Ξ…Ξ“Β°Ξ“Β§ & Ξ“Β˜Ξ“Β§Ξ“Ξ†Ξ“Β©Ξ“Κ½Ξ“οŸ„Ξ“Βž Ξ“Β…Ξ“Β°Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Ξ‰Ξ“Β­Ξ“ΒŸΞ“Κ½
Είσοδος Χρήστη
Ψευδώνυμο

Κωδικός

Ξέχασες τον κωδικό;
Ξεχάσατε τον κωδικό σας?
Δεν έχετε λογαριασμό ακόμα? Δημιουργήστε τώρα!
Έχουμε 163 επισκέπτες σε σύνδεση
Επισκέπτες: 33297290
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ:



ΛΑΦΟΝΗΣΙ S.O.S. Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Λαφονησιού. Συλλογή υπογραφών!

Cavo Sidero
facebook group!



Φουρόγατος 78 Μαρ-Απρ 08
Φουρόγατος 77 Ιαν-Φεβ 08
Φουρόγατος 76 Νοε-Δεκ 07
Φουρόγατος 75 Σεπ-Οκτ 07
Φουρόγατος 74 Ιουλ-Αύ 07
Φουρόγατος 73 Μάι-Ιούν 07
Φουρόγατος 72 Μαρ-Απρ 07
Φουρόγατος 71 Ιαν-Φεβ 07
Φουρόγατος 70 Νοε-Δεκ 06
Φουρόγατος 69 Σεπ-Οκτ 06
Φουρόγατος 68 Ιουλ-Αυ 06
Φουρόγατος 67 Μαι-Ιουν 06
Φουρόγατος 66 Μαρ-Απρ 06
Φουρόγατος 65 Ιαν-Φεβ 06


Οικολόγιο 5. 20.01.2010

Οικολόγιο 4. 27.03.2009

Οικολόγιο 3. 12.10.2008
Οικολόγιο 2. 25.07.2008
Οικολόγιο 1. 10.06.2008


Φυλλάδιο της Οικολογικής Πρωτοβουλίας Χανίων για τις επιπτώσεις από τα κινητά και τις κεραίες


 
Οι εισηγήσεις της Ημερίδας "Προοπτικές βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης και μεγάλες τουριστικές επενδύσεις"  9 Δεκ. 2006 στην 5η Συνάντηση του ΟικοΚρήτη

Κίνηση Πολιτών Μεσσαράς για το Περιβάλλον
Κατεβάστε το ενημερωτικό φυλλάδιο για το Διαμετακομιστικό Σταθμό στον κόλπο της Μεσσαράς (.pdf 425k)

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΜΕΣΣΑΡΑΣ!
Κατά της εγκατάστασης ενός τεραστίου διαμετακομιστικού σταθμού στον κόλπο της Μεσσαράς στη Νότια Κρήτη!

Η Ημερίδα στη Σητεία (27.2.2006) για τις μεγάλες τουριστικές επενδύσεις στην Ανατολική Κρήτη

 Γήπεδα Γκολφ
• Οι εισηγήσεις της ημερίδας για τα γήπεδα γκολφ
• ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΣΕ ΑΡΧΕΙΟ .doc ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ! (660k)
Γήπεδα Γκολφ: Παραπομπές
Ο Πόλεμος του Γκολφ στην Ιερή Κοιλάδα του Μεξικού

Φράγμα στο φράγμα Αποσελέμη!!!
 
Τα συμπεράσματα της επιστημονικής ημερίδας για το φράγμα στον Αποσελέμη (.doc)
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ - ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ
Το φράγμα στον Αποσελέμη είναι διάτρητο!

ΠΛΟΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ECOCRETE: Στην Κεντρική Σελίδα του ecocrete θα βρεις παραπομπές για τα 60 τελευταία άρθρα. Για να διαβάσεις παλαιότερα άρθρα, πήγαινε στις σελίδες των
οικολογικών ομάδων και στο αρχείο άρθρων όπου μπορείς να τα αναζητήσεις θεματικά. Μπορείς ακόμη να χρησιμοποιήσεις την ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ.
Θα βρεις επίσης πάνω από 700 παραπομπές στη σελίδα ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ


ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ | ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΔΡΑΣΕ ΤΩΡΑ! | ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ | ΒΙΒΛΙΑ-ΤΥΠΟΣ κ.α.
©2001 - 2004, Ecocrete, All Rights Reserved.
WebSite Created and Hosted by metrovista creative media, Heraklion.