ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ arrow ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ Δευτέρα 04 Ιούλ 2022
Μενού - Επιλογές
ΕΠΙΛΟΓΕΣ
ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ 36, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2006 Εκτύπωση Αποστολή με e-mail
Ενημέρωση
ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ , Κυριακή, 29 Ιανουάριος 2006

Το νέο τεύχος (νο 36) της Οικοτοπίας κυκλοφορεί με 80 σελίδες πλούσιας ύλης. Με δοκίμια, αρθρογραφία και ειδήσεις από Ελληνικές και ξένες πηγές. Ξεχωρίζει το καβαφίζον ποίημα του Γιάννη Δημολιάτη για το χειμώνα και τις ωφέλιμες συνέπειές του, το άρθρο του Βασίλη Παπακριβόπουλου για την Κίνα, οι αναφορές του Κώστα Παπασταύρου στην Κύπρο. Για την ολοκληρωμένη ανάπτυξη της υπαίθρου γράφει ο Γιάννης Μυλόπουλος, για την «ανθρώπινη ανάπτυξη» ο Αλέξης Μητρόπουλος, για το μέλλον των πόλεων στον 21ο αιώνα ο Αθανάσιος Αραβαντινός, για την οδική ασφάλεια ο Κωνσταντίνος Τσουρλάκης, για τη σύγχρονη Νινευή ο Ευθύμης Παπαδημητρίου, για το παγκόσμιο κλίμα ο Μιχάλης Προμπονάς, για το αγροτικό τοπίο ο Θύμιος Παπαγιάννης.

Στο παλιό αεροδρόμιο αναφέρονται οι Κώστας Φωτεινάκης και Γιάννης Σχίζας, για το δίλημμα «μικρής εμβέλειας πτήσεις ή τραίνα» γράφει ο John Stewart, για τις μολυσματικές ασθένειες στην εποχή της παγκοσμιοποίησης γράφει ο Denis Pirages, για την υγεία των ζώων στις βιολογικές εκτροφές γράφουν η Ευτυχία Ξυλούρη και Ειρήνη Φραγκιαδάκη. Ο Λεωνίδας Λουλούδης σχολιάζει το μυθιστόρημα του Μιχάλη Μοδινού «Χρυσή Ακτή», η Greenpeace αναρωτιέται για το κατά πόσο η Ευρωπαϊκή Κομισιόν συμπεριφέρεται ως «Επιτροπή» της Μονσάντο, ενώ ο Βασίλης Καραμπακάκης κομίζει αριστερά εις την οικοτοπία με το κείμενό του: «Πράσινη πολιτική και πράσσειν άλογα».

Γράφουν ακόμη οι Γιάννης Σακιώτης, Ηλέκτρα Κουτούκη, το «Δίκτυο για τη βιώσιμη κινητικότητα»,ο Στέφανος Σταμέλλος, η «Οικολογική Παρέμβαση Ηρακλείου», οι Γιώργος Κανέλλης και Γιάννης Ζήσης, ο Σταύρος Κούβαρης, η Ζωοφιλική Εταιρεία ΑΡΓΟΣ και το WWF.

Eπίσης παρουσιάζονται τα βιβλία των: Βάσω Κανελλοπούλου, Γιολάντας Ζιάκα, Π.Τριγάζη - Ε.Παπαδημητρίου, της τριανδρίας Μενουδάκου-Μοδινού-Τόλερη, του Κώστα Βασιλάκη, του Βασίλη Χατζηρβασάνη και της Λίλας Λεοντίδου.

Η Οικοτοπία κυκλοφορεί στα κεντρικά βιβλιοπωλεία και περίπτερα της Αθήνας και στα κέντρα τύπου και τα κεντρικά περίπτερα στην υπόλοιπη Ελλάδα. Αποστολές τευχών – συνδρομές: aeforos@hol.gr, Οικοτοπία, Κολοκοτρώνη 31, Αθήνα, τηλ/fax: 210 3224344.

Αναλυτικότερα:

ΤΕΥΧΟΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2006 ΤΗΣ ΟΙΚΟΤΟΠΙΑΣ

Το 36ο τεύχος της Οικοτοπίας κυκλοφορεί με πρωτότυπες συμβολές στα ζητήματα οικολογίας και ποιότητας ζωής, με την αρθρογραφική συμβολή γνωστών συγγραφέων. Το τεύχος αναφέρεται σε επίκαιρα θέματα όπως η εξέλιξη των μολυσματικών ασθενειών στην εποχή της παγκοσμιοποίησης ή η «διαχείριση» του κλίματος από τη διεθνή κοινότητα στο Μόντρεαλ(Δεκέμβριος 2005) , όμως επίσης προσεγγίζει διαχρονικά θέματα όπως «η μορφή του χώρου», με την αφορμή μιας πρόσφατης έκδοσης για το αγροτικό τοπίο...

«Ο τομέας της αγροτικής οικονομίας θα πρέπει να επανασχεδιαστεί, κατά τρόπο ώστε να γίνει συμβατός με τη φέρουσα ικανότητα της ελληνικής γης», σημειώνει ο Γιάννης Μυλόπουλος.

Ο Γιάννης Σακιώτης γράφει για την ανακύκλωση:

«Τι μπορεί να γίνει; Τρέξιμο. Όχι τζόκινγκ, αλλά 400άρι και μάλιστα μετ’ εμποδίων. Δηλαδή να καταρτισθούν επιτέλους και να αρχίσουν να υλοποιούνται ολοκληρωμένα προγράμματα ανακύκλωσης, που θα συμπεριλαμβάνουν πολιτικές ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των δημοτών ώστε να παράγουν λιγότερα απορρίμματα και να προτιμούν τις επαναχρησιμοποιούμενες συσκευασίες»....

Ο Βασίλης Παπακριβόπουλος αναφέρεται στους Κινέζους οικολόγους:

«Δεδομένου ότι το περιβάλλον είναι το μεγαλύτερο θύμα της αχαλίνωτης οικονομικής μεγέθυνσης της κινεζικής οικονομίας, και ότι η ρύπανση απειλεί την υγεία εκατοντάδων εκατομμυρίων κατοίκων, το οικολογικό κίνημα έχει αρχίσει να κάνει δειλά την εμφάνισή του σε μια χώρα όπου η πολιτική και κοινωνική ζωή βρίσκεται κάτω από ασφυκτικό έλεγχο. Τα τελευταία δέκα χρόνια ιδρύθηκε πλήθος οργανώσεων. Μάλιστα, το καθεστώς τις ανέχεται όταν περιορίζονται σε εκστρατείες ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης...»

Ο Κώστας Παπασταύρος αναφέρεται στα περιβαλλοντικά δρώμενα της Κυπριακής κυβέρνησης υπό τον Τάσο Παπαδόπουλο:

«Ήταν μέσα στις βαρύγδουπες υποσχέσεις της τελευταίας κυβερνητικής "αλλαγής" στην Κύπρο η δέσμευση για επιδιόρθωση των κακώς εχόντων στα περιβαλλοντικά μας ζητήματα, με πρωταρχική ενέργεια τη δημιουργία ενός ικανού μηχανισμού περιβαλλοντικής διαχείρισης . Το "δούλεμα" - διότι περί αυτού τελικά πρόκειται - ήταν μέσα στις υποσχέσεις όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων (μία του Βασιλείου και δύο του Κληρίδη). Τελικά έχουμε φτάσει αισίως στις αρχές του 2006 και εξακολουθεί να είναι στο περιθώριο κάθε πρωτοβουλία ή σκέψη για τον περιβόητο φορέα περιβάλλοντος και τον μηχανισμό ελέγχου που, όπως θα θυμούνται οι ενεργοί πολίτες, συζητιέται από το 1985 ! Αποτέλεσμα αυτού του κενού είναι η ανυπαρξία ενός στιβαρού μηχανισμού για να διαχειριστεί με ευελιξία, αξιοπιστία και ικανότητα τα περιβαλλοντικά μας ζητήματα»

Ο Αθανάσιος Αραβαντινός αναφέρεται στην Ελληνική πόλη του 21ου αιώνα για να εκθέσει μια σειρά από δυσοίωνες προβλέψεις:

«Εχουμε ήδη γνωρίσει διάφορες φάσεις της αποβιομηχάνισης, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό στις έντονα βιομηχανοποιημένες χώρες. Κατά την άποψή μου, αναμένεται να ενταθούν οι διαδικασίες εκκένωσης κελυφών και άλλων χρήσεων, πέραν των βιομηχανικών, όπως οπωσδήποτε των εμπορικών. Θα μπορούσαμε δηλαδή να μιλήσουμε για μια αναμενόμενη "απεμποροποίηση" ή κατά πιο χυδαίο τρόπο, "απομαγαζοποίηση". Ισως στενοχωρήσω αρχιτέκτονες, μηχανικούς, κατασκευαστές και όσους ασχολούνται με την οικοδομή, όμως θεωρώ ότι επιπόλαια αφήνουμε ή ανεχόμαστε, κατά νόμιμο ή αυθαίρετο τρόπο, οι πόλεις να διογκώνονται, να επεκτείνονται και για την ακρίβεια να διαχέονται στον περιαστικό, αγροτικό και φυσικό χώρο, διαμορφώνοντας αυτό που προσωπικά ονομάζω "αστικοαγροτικό συνεχές". Κι όμως ένα μεγάλο μέρος του νέου οικοδομικού όγκου, ίσως και να μην χρησιμοποιηθεί και πάντως η δαπάνη γι’ αυτό ίσως να μην αποσβεσθεί ποτέ. Δημιουργούνται δηλαδή "κουφάρια" που όχι μόνο οξύνουν το περιβαλλοντικό πρόβλημα αλλά εντείνουν και πλήθος προβλημάτων σχετικών με τις χρήσεις γης και την πολεοδομική οργάνωση. Φυσικά υπάρχουν και τα οικονομικά προβλήματα που πλήττουν τόσο τον ιδιώτη επενδυτή (άγονες προσπάθειες με λάθος επιλογές, χαμένα κεφάλαια), όσο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Χωρίς να θέλω να καταστροφολογίσω, θεωρώ ότι υφίστανται μεγάλη πιθανότητα για μια οικιστική κρίση. Τούτη στην καλύτερη περίπτωση θα εντοπισθεί σε τμήματα –ας ελπίσουμε– περιορισμένου αριθμού πόλεων. Δεν αποκλείεται όμως να προκληθεί ένα "ντόμινο" επιπτώσεων που θα επιφέρει γενικευμένη κρίση με αποσύνθεση, εγκατάλειψη και μαρασμό εκτεταμένων αστικών τμημάτων ή και ολόκληρων οικισμών»....

Ο Κώστας Φωτεινάκης σχολιάζει την πρόταση του προέδρου του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Αττικής κ. Π. Μπιτούνη, σχετικά με την οικιστική αξιοποίηση τνμήματος του παλαιού αεροδρομίου Ελληνικού

«Ο κ.Μπιτούνης οφείλει να γνωρίζει ότι οι ελεύθεροι χώροι που έχουν απομείνει στην Αθήνα είναι παλαιά στρατόπεδα, παλαιά εργοστάσια (τα οποία ορισμένα απ΄ αυτά παρουσιάζουν ιστορικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον), το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού, ο πρώην Ιππόδρομος στην Καλλιθέα, τμήματα του αρχαίου Ελαιώνα και το Γουδή. Αυτοί οι χώροι που έχουν διασωθεί από την τσιμεντοποίηση, τους έχουμε "κληρονομήσει" από τους προγόνους μας και θα πρέπει να τους διαφυλάξουμε ακέραιους, για να τους παραδώσουμε στις μελλοντικές γενιές σαν "πνεύμονες ζωής".

Η πρότασή του για "...ήπια πολεοδόμηση του Ελληνικού..." τείνει να ενταχθεί στη λογική του νεοφιλελευθερισμού, της «αντιπαροχής» και της υποβάθμισης της ποιότητας ζωής ορισμένων περιοχών της Αθήνας για να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής σε "...υποβαθμισμένες περιοχές της Αττικής..". Κάποια πολύτιμα πράγματα όπως το περιβάλλον και οι ελεύθεροι χώροι δεν έχουν ανταλλακτική αξία και δεν είναι «ανανεώσιμοι φυσικοί και κοινωνικοί πόροι».

Για το ίδιο θέμα των 5500 στρεμμάτων του παλιού αεροδρομίου, σημειώνει ο Γιάννης Σχίζας:

«...η απομάκρυνση της αεροπορικής χρήσης από τον χώρο που «συνορεύει» με τους δήμους Γλυφάδας, Αλίμου, Ελληνικού και Αργυρούπολης, έθεσε επιτακτικά τα ζητήματα της διαχείρισης . Ο πειρασμός της αξιοποίησης με αποκλειστικό γνώμονα και κριτήριο τα τοπικά συμφέροντα ήταν εξαρχής ισχυρός.. Το άρρητο πλην ευκόλως εννοούμενο συμφέρον της επαύξησης της οικοπεδικής αξίας και της οικιστικής ή ψυχαγωγικής γαιοπροσόδου των όμορων περιοχών, βρήκε πολύ σύντομα την έκφρασή του στην συνθηματολογία δημοτικών παραγόντων και άλλων «προοδευτικών» δυνάμεων . Κατά τη γνώμη τους ο χώρος έπρεπε να γίνει μητροπολιτικό πάρκο, πράσινος τόσο ώστε να «συμψηφίσει» τα ελλείμματα άλλων περιοχών του λεκανοπεδίου, η δε ανάπλασή του έπρεπε να αποτελέσει την υπ’ αριθμόν ένα προτεραιότητα σε σχέση με όλες τις μέχρι τότε προτεινόμενες αναπλάσεις μεγάλων χώρων: Του Ελαιώνα των 9000 στρεμμάτων – σε απόσταση αναπνοής από την Ομόνοια - του Γουδή και του δάσους Συγγρού των 1000 στρεμμάτων αντιστοίχως, του στρατοπέδου Χαϊδαρίου.

Αυτή η οικολογικοφανής ρητορική υπέρ του ολικού πρασινίσματος του πρώην αεροδρομίου και μάλιστα με άμεσες και συνοπτικές διαδικασίες, παραγνώριζε το γεγονός ότι ο χώρος δεν είχε την κεντρική θέση, από την οποία θα μπορούσε να προσφέρει ψυχαγωγικές δυνατότητες, "προσομοιώσεις της φύσης" και "μικροκλιματιστικά" οφέλη σε μεγάλο αριθμό πολιτών.Ο αριθμός των κατοίκων της γύρω από το παλαιό αεροδρόμιο περιοχής δεν ξεπερνούσε τις 120.000 (2), δηλ. δεν ήταν ούτε το 3% του συνολικού πληθυσμού του λεκανοπεδίου. Η κατ’ αυτό το τρόπο ανάπλασή του δεν θα μπορούσε να επηρεάσει θετικά τις υποβαθμισμένες περιοχές της Δυτικής Αθήνας, ενώ επιπλέον θα συνεπάγοταν αναδιανομή των δημοσίων πόρων υπέρ των ευκατάστατων κατοίκων του ανατολικού λεκανοπεδίου.. Γι αυτό από την πρώτη στιγμή της ανάδυσης του προβλήματος του παλιού αεροδρομίου, και παρά την βάναυση σπουδή Δημοτικών παραγόντων και άλλων, αριστερών bell boys του τοπικισμού, ο υποφαινόμενος έθεσε το ζήτημα της διαχείρισης του χώρου με υπερτοπικά κριτήρια και υπό το πνεύμα της "χωροταξικής δημοκρατίας"...

Ο Θύμιος Παπαγιάννης γράφει για το τοπίο:

«...το Επιστημονικό Συμπόσιο για το Αγροτικό Τοπίο, που διοργανώθηκε από το Κτήμα Μερκούρη στις 19 Ιουλίου 2003, ήρθε να καλύψει με μεγάλη πληρότητα ένα σημαντικό κενό. Δηλαδή τη γένεση, εξέλιξη και τις τάσεις του τοπίου που οφείλεται στις αγροτικές δραστηριότητες στον τόπο μας.

Σε μια πρώτη ενότητα, αναλύθηκαν από τους Ανδρέα Παυλόπουλο, Ανδρέα Τρούμπη και Γιώργο Στάμου οι θεωρητικές και επιστημονικές πτυχές του θέματος, ενώ η Δέσποινα Βώκου εισέφερε την ευρύτερη Μεσογειακή διάσταση.

Σε μια δεύτερη, ο Λεωνίδας Λουλούδης συνέδεσε τη εξελισσόμενη αγροτική πολιτική –και ιδιαίτερα την Κοινοτική– με τις μεταμορφώσεις του αγροτικού τοπίου, ενώ ο Νίκος Μπεόπουλος εισήγαγε το ρόλο του αγροτικού πληθυσμού. Ο Κώστας Χατζημιχάλης και Ντίνα Βαϊου ανέλυσαν την κύρια απειλή για τον αγροτικό χώρο και τα τοπία του, δηλαδή την αστικοποίηση, αποτέλεσμα της κερδοσκοπίας στη γη και της έλλειψης χωροταξικού σχεδιασμού και αποτελεσματικού ελέγχου των χρήσεων γης.

Η τρίτη ενότητα, με εισηγήσεις της Θεανώς Τερκενλή, της Ελένης Κοβάνη και της Όλγας Μαντζαφού-Πολύζου, περιστράφηκε γύρω από τα θέματα της τοπικότητας, της αισθητικής και φιλοσοφίας, αλλά και της αντίληψης και απεικόνισης του αγροτικού τοπίου.

Σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο, παρουσιάστηκε η εξέλιξη του τοπίου στο Κτήμα Μερκούρη, στο Κορακοχώρι Ηλείας.

Το αντίστοιχο βιβλίο που πρόσφατα κυκλοφόρησε δεν αποτελεί μια απλή καταγραφή των παρουσιάσεων στο επιστημονικό συμπόσιο του 2003, αλλά μια νέα σύνθεση και επεξεργασία ώριμων κειμένων. Ξεκινά από την ανθρωπολογική και πολιτισμική προσέγγιση και συνεχίζει με την έννοια της τοπικότητας. Διαπραγματεύεται την επιστημονική θεώρηση της σχέσης ανθρώπου και φύσης στον αγροτικό χώρο, αλλά και το ευρύτερο Μεσογειακό πλαίσιο. Καταλήγει με τρία κείμενα που ανιχνεύουν τις επιπτώσεις των αγροτικών πολιτικών στη διαμόρφωση των τοπίων. Το βιβλίο κερδίζει και από την εισαγωγή που συνέγραψαν οι τρεις επιμελητές του τόμου, η οποία επιχειρεί με επιτυχία μια σύνθεση απόψεων και ουσιαστικά περιλαμβάνει τα συμπεράσματα της όλης προσπάθειας.

Είμαστε αισιόδοξοι ότι η κυκλοφορία του βιβλίου αυτού θα προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον και θα αναταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα της νεοελληνικής πραγματικότητας, ιδιαίτερα μάλιστα στο δημόσιο τομέα. Κάποια στιγμή, ακόμα και οι όποιοι κυβερνώντες θα αντιληφθούν ότι η πραγματική ανάπτυξη της χώρας πρέπει να βασιστεί στη διαφύλαξη και συνετή χρήση του φυσικού και πολιτισμικού πλούτου της χώρας, του οποίου τα αγροτικά τοπία αποτελούν κύρια συνιστώσα».

Ο Ευθύμης Παπαδημητρίου σχολιάζει τις αναπτυξιακές πολιτικές που κατά τη διάρκεια της ιστορικής εξέλιξης αποδείχθηκαν αυτοκτονικές – παίρνοντας σαν αφετηρία ένα νέο βιβλίο:

«Το γνωστό και στην Ελλάδα ζεύγος Αμερικανών καθηγητών των βιολογικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, Πώλ και ¶ννα Έρλιχ, δημοσίευσαν πρόσφατα το νέο τους βιβλίο με τίτλο: "Όμοια με τη Νινευή. Πολιτικές, κατανάλωση και το ανθρώπινο μέλλον", μια διεισδυτική και γλαφυρή ανάλυση των μέγιστων προβλημάτων της εποχής μας. Στα έντεκα κεφάλαια του βιβλίου και σε 465 σελίδες παρελαύνουν τα τρία μεγα-θήρια που απειλούν την ανθρωπότητα: η χωρίς όρια κατανάλωση, ο αυξανόμενος πληθυσμός του πλανήτη, η ανεξέλεγκτη πολιτική και οικονομική ανισότητα. Που διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της ανθρωπότητας και τις σημερινές πολιτικές.

Το συναρπαστικό και προκλητικό βιβλίο μας μαθαίνει πολλά για την κατάσταση του πλανήτη αλλά - αυτό που είναι και το σπουδαιότερο - είναι οτι υποδεικνύει μεταρυθμίσεις και υπενθυμίζει οτι το ευπροσάρμοστο ανθρώπινο είδος είναι ικανό για ριζικές αλλαγές όταν έχει τα κατάλληλα κίνητρα.

Για να γίνουν καλύτερα κατανοητές οι συνέπειες της σημερινής πορείας της ανθρωπότητας οι συγγραφείς μας φέρνουν ένα γλαφυρό και πειστικό παράδειγμα απο την ιστορία της ανθρωπότητας. Το παράδειγμα προσφέρει η σπουδαία πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Ασσυρίων, η Νινευή (!), που βρισκόταν όπως μαθαίναμε στα σχολικά μας χρόνια, στον Τίγρη ποταμό, στην περιοχή της αρχαίας Μεσοποταμίας...»

Ο Μιχάλης Προμπονάς γράφει για τις τελευταίες εξελίξεις όσον αφορά το πρωτόκολλο του Κυότο:

«...Στη Συνδιάσκεψη του Μόντρεαλ, που ολοκληρώθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2005, οι κυβερνήσεις φάνηκε ότι παίρνουν επιτέλους στα σοβαρά την απειλή των κλιματικών αλλαγών. Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης Μπους να σαμποτάρει τις σχετικές διαπραγματεύσεις, οι υπόλοιποι συμμετέχοντες συμφώνησαν τελικά σε ένα πλαίσιο ενίσχυσης και βελτίωσης του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Στο τέλος, μάλιστα, κατάφεραν να φέρουν εκ νέου τις ΗΠΑ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να αποσπάσουν την υπογραφή τους στο συμφωνηθέν κείμενο.

"Το Πρωτόκολλο του Κιότο είναι ισχυρότερο σήμερα, από ό,τι ήταν δύο εβδομάδες πριν. Η ιστορική πρώτη συνάντηση των μελών μετά από την έναρξη ισχύος του Πρωτοκόλλου αναγνώρισε πως οι κλιματικές αλλαγές είναι ο πιο επείγον κίνδυνος που απειλεί τους φτωχότερους του πλανήτη και σε τελική ανάλυση όλους μας. Οι αποφάσεις που πάρθηκαν εδώ, άνοιξαν το δρόμο για ουσιαστική δράση", είπε αμέσως μετά τη λήξη των συνομιλιών ο Bill Hare, σύμβουλος του Διεθνούς Γραφείου της Greenpeace για θέματα που σχετίζονται με τις κλιματικές αλλαγές».

Ο Denis Pirages γράφει για τις μολυσματικές αρρώστιες στην εποχή της παγκοσμιοποίησης – και όχι μόνο:

«Ο "Μαύρος Θάνατος" έφθασε από την Κίνα στην πόλη Kaffa της Κριμαίας το 1346, ακολουθώντας με αργούς ρυθμούς την κίνηση των εμπόρων και των υπόλοιπων ταξιδιωτών στους εμπορικούς δρόμους της εποχής. Μεταφερόμενη από περιοχή σε περιοχή με τη βοήθεια των μαύρων αρουραίων (Rattus rattus) και των ψύλλων τους, η νόσος εξαπλώθηκε αργά και αμείλικτα στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, φθάνοντας στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Ισπανία το 1348. Η πανώλη συνέχισε την καταστροφική πορεία της και έφτασε ως τις ανατολικές ακτές της Βόρειας Θάλασσας και τη Βαλτική το 1350. Στο μεγαλύτερο τμήμα της Δυτικής Ευρώπης, σχεδόν το 40% του πληθυσμού πέθανε κατά τη διάρκεια αυτής της επιδημίας.

Στα τέλη του 2002, σε μια απόμακρη περιοχή της νότιας Κίνας, ένα νέο αναπνευστικό νόσημα, που έγινε γνωστό ως "Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο" (Severe Acute Respiratory Syndrome, εν συντομία SARS) ή "¶τυπη Πνευμονία", μεταπήδησε από τα ζώα στον άνθρωπο και εξαπλώθηκε ταχύτατα σε άλλες περιοχές της χώρας.

Σε χρονικό διάστημα λίγων μόλις εβδομάδων, η νόσος διαδόθηκε στην Ασία και τον υπόλοιπο κόσμο, κύρια από τους επιβάτες τραίνων και αεροπλάνων. Σε έξι μόλις μήνες, αναφέρθηκαν περιστατικά SARS σε 29 κράτη, με σχεδόν 800 νεκρούς και περισσότερους από 8.000 ασθενείς. Ευτυχώς, η επέκταση του λοιμού περιορίσθηκε από το γεγονός ότι ο ιός μεταδίδεται κυρίως με τα αναπνευστικά σταγονίδια, καθιστώντας έτσι ιδιαίτερα αποτελεσματικά ορισμένα απλά μέτρα αντιμετώπισής του όπως η χρήση χειρουργικής μάσκας. Στην περίπτωση που ο ιός μεταδιδόταν με ευκολότερο τρόπο, η πανδημία του θα μπορούσε να είχε επιφέρει τον θάνατο σε εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο»...

.
ecocrete.gr .


ÌΓ ôçí ΓáãΓΓ­Γ©ΓÞ ÷ïñçãßΓʽ ôçò

¸íôáðç & ØçâéΓʽΓÞ ÅðéΓïéíùíßΓʽ
Είσοδος Χρήστη
Ψευδώνυμο

Κωδικός

Ξέχασες τον κωδικό;
Ξεχάσατε τον κωδικό σας?
Δεν έχετε λογαριασμό ακόμα? Δημιουργήστε τώρα!
Έχουμε 249 επισκέπτες σε σύνδεση
Επισκέπτες: 54079401
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ:



ΛΑΦΟΝΗΣΙ S.O.S. Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Λαφονησιού. Συλλογή υπογραφών!

Cavo Sidero
facebook group!



Φουρόγατος 78 Μαρ-Απρ 08
Φουρόγατος 77 Ιαν-Φεβ 08
Φουρόγατος 76 Νοε-Δεκ 07
Φουρόγατος 75 Σεπ-Οκτ 07
Φουρόγατος 74 Ιουλ-Αύ 07
Φουρόγατος 73 Μάι-Ιούν 07
Φουρόγατος 72 Μαρ-Απρ 07
Φουρόγατος 71 Ιαν-Φεβ 07
Φουρόγατος 70 Νοε-Δεκ 06
Φουρόγατος 69 Σεπ-Οκτ 06
Φουρόγατος 68 Ιουλ-Αυ 06
Φουρόγατος 67 Μαι-Ιουν 06
Φουρόγατος 66 Μαρ-Απρ 06
Φουρόγατος 65 Ιαν-Φεβ 06


Οικολόγιο 5. 20.01.2010

Οικολόγιο 4. 27.03.2009

Οικολόγιο 3. 12.10.2008
Οικολόγιο 2. 25.07.2008
Οικολόγιο 1. 10.06.2008


Φυλλάδιο της Οικολογικής Πρωτοβουλίας Χανίων για τις επιπτώσεις από τα κινητά και τις κεραίες


 
Οι εισηγήσεις της Ημερίδας "Προοπτικές βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης και μεγάλες τουριστικές επενδύσεις"  9 Δεκ. 2006 στην 5η Συνάντηση του ΟικοΚρήτη

Κίνηση Πολιτών Μεσσαράς για το Περιβάλλον
Κατεβάστε το ενημερωτικό φυλλάδιο για το Διαμετακομιστικό Σταθμό στον κόλπο της Μεσσαράς (.pdf 425k)

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΜΕΣΣΑΡΑΣ!
Κατά της εγκατάστασης ενός τεραστίου διαμετακομιστικού σταθμού στον κόλπο της Μεσσαράς στη Νότια Κρήτη!

Η Ημερίδα στη Σητεία (27.2.2006) για τις μεγάλες τουριστικές επενδύσεις στην Ανατολική Κρήτη

 Γήπεδα Γκολφ
• Οι εισηγήσεις της ημερίδας για τα γήπεδα γκολφ
• ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΣΕ ΑΡΧΕΙΟ .doc ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ! (660k)
Γήπεδα Γκολφ: Παραπομπές
Ο Πόλεμος του Γκολφ στην Ιερή Κοιλάδα του Μεξικού

Φράγμα στο φράγμα Αποσελέμη!!!
 
Τα συμπεράσματα της επιστημονικής ημερίδας για το φράγμα στον Αποσελέμη (.doc)
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ - ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ
Το φράγμα στον Αποσελέμη είναι διάτρητο!

ΠΛΟΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ECOCRETE: Στην Κεντρική Σελίδα του ecocrete θα βρεις παραπομπές για τα 60 τελευταία άρθρα. Για να διαβάσεις παλαιότερα άρθρα, πήγαινε στις σελίδες των
οικολογικών ομάδων και στο αρχείο άρθρων όπου μπορείς να τα αναζητήσεις θεματικά. Μπορείς ακόμη να χρησιμοποιήσεις την ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ.
Θα βρεις επίσης πάνω από 700 παραπομπές στη σελίδα ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ


ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ | ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΔΡΑΣΕ ΤΩΡΑ! | ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ | ΒΙΒΛΙΑ-ΤΥΠΟΣ κ.α.
©2001 - 2004, Ecocrete, All Rights Reserved.
WebSite Created and Hosted by metrovista creative media, Heraklion.