ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Σάββατο 15 Δεκ 2018
Μενού - Επιλογές
ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Ο πολιτισμός των σκουπιδιών και η ηθική της αγοράς Εκτύπωση Αποστολή με e-mail
Δημοτική Κίνηση "Ηράκλειο - Ανθρώπινη Πόλη"
Αριστείδης Παπαδάκης , Πέμπτη, 30 Μάρτιος 2006

Εισήγηση του Α. Παπαδάκη, μέλους της Γραμματείας του Παγκρήτιου Δίκτυου Περιβαλλοντικών Οργανώσεων "Οικοκρήτη" στην ημερίδα «Σκουπίδια: δεν είναι για πέταμα» Ηράκλειο 29/3/2006 που διοργάνωσε η Δημοτική Κίνηση «Ηράκλειο – Ανθρώπινη Πόλη»

Ο πολιτισμός των σκουπιδιών και η ηθική της αγοράς

Πρόβλημα με τα σκουπίδια έχει μόνο εκείνος ο πολιτισμός που παράγει σκουπίδια. Και αυτός είναι ο δικός μας πολιτισμός: Ο πολιτισμός των σκουπιδιών. Για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα θα πρέπει πρώτα να το κατανοήσουμε βαθιά και να συμφιλιωθούμε ξανά με τα σκουπίδια. Τι σημαίνει αυτό το «ξανά»; Θα προσπαθήσω να πιάσω το ζήτημα από την αρχή του και γι’ αυτό σας προσκαλώ σε ένα μικρό ταξίδι στο κοντινό παρελθόν.

Όλοι γνωρίζουμε ότι σε προηγούμενες εποχές οι άνθρωποι δεν παρήγαγαν σκουπίδια, αλλά ανακύκλωναν τα πάντα. Πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο όλες οι κοινωνίες σπάνια πετούσαν κάτι. Πάντα το ανακύκλωναν και μάλιστα εντός του νοικοκυριού.

Ας θυμηθούμε τα χωριά μας όπου ακόμη και τα προϊόντα του μεταβολισμού των ζώων μαζί με υπολείμματα της κουζίνας και του αγρού και χώμα γινόντουσαν λίπασμα για τους κήπους. Κάθε γυάλινη ή μεταλλική συσκευασία που έφτανε στα χέρια των κατοίκων της υπαίθρου γινόταν ένα χρήσιμο εργαλείο ή σκεύος. Τα παλιά ρούχα χρησιμοποιούνταν για να γίνουν καινούργια φορέματα για τα παιδιά. Η μάλλινη μπλούζα ξηλωνόταν για να πλεχτεί μια νέα. Τα κουρέλια για να φτιαχτούν χαλιά και παπλώματα. Τίποτα δεν ήταν περιττό, δεν υπήρχαν σκουπίδια με τη σημερινή έννοια. Όλα ήταν μέρος του κύκλου της ζωής.

Η σοφία της αγροτικής οικονομίας δεν άφηνε τίποτα να πάει χαμένο. Αυτό ήταν αυτονόητο διότι κάθε άνθρωπος είχε πλήρη συνείδηση της καταγωγής και του κόπου που απαιτούσε κάθε υλικό που χρησιμοποιούσε: Η τροφή δεν φύτρωνε στα ράφια του σούπερ μάρκετ αλλά στα χωράφια. Τα ρούχα δεν φύτρωναν στα εμπορικά καταστήματα της Δαιδάλου αλλά ήταν μαλλί από τα ζώα και λινάρι από τους αγρούς.

Ναι, στη Κρήτη ζούσαν μια φτωχή ζωή οι περισσότεροι, αλλά η συνείδηση της οικονομίας της υπαίθρου δεν συνεπάγεται τη φτώχεια και τη κακομοιριά. Είναι μια σοφία κερδισμένη μέσα από χιλιάδες χρόνια εξέλιξης του ανθρώπου και αρμονικής συνύπαρξης μέσα στο φυσικό περιβάλλον. Μήπως σήμερα που επικρατεί η κουλτούρα της αφθονίας, με τον πλούτο των καταναλωτικών αγαθών, στα οποία όλοι έχουν πλέον πρόσβαση, αισθάνονται οι φτωχοί πλουσιότεροι ή ευτυχέστεροι;

Στο σημερινό βιομηχανικό πολιτισμό ο άνθρωπος «απωθεί» ότι θεωρεί βρώμικο και το «εξορίζει» στις χωματερές που δεν είναι ορατές από τον τόπο κατοικίας του. Οι πόλεις, η εντατική γεωργία και η βιομηχανία παίρνουν τις πρώτες ύλες από το περιβάλλον και επιστρέφουν σ' αυτό ό,τι θεωρούμε σκουπίδια. Δηλαδή ύλη σε τέτοια μορφή και συγκέντρωση που δεν μπορεί να αφομοιωθεί άμεσα από το φυσικό περιβάλλον και να συμμετέχει στην κυκλική ροή της φύσης προς όφελος και του ανθρώπου. Αποτέλεσμα αυτού του τρόπου σκέψης είναι τα σημερινά βουνά των σκουπιδιών. Ο άνθρωπος προσπαθεί να απαλλαγεί από τα σκουπίδια αλλά στην πραγματικότητα αυτό δεν θα συμβεί ποτέ. Το πρόβλημα έρχεται κάθε φορά μπροστά του όταν τα σκουπίδια επανεμφανίζονται στη καθημερινή ζωή. Όταν δηλαδή γεμίζουν οι χωματερές ή όταν κάνουν απεργία οι σκουπιδιάρηδες ή όταν μολύνεται το νερό που πίνουμε.

Η φύση δεν παράγει σκουπίδια. Ένα δάσος για παράδειγμα δεν παράγει ρύπανση. Τα περιττώματα ενός οργανισμού αποτελούν τροφή για κάποιον άλλο. Όλα ανακυκλώνονται. Η φύση δεν σπαταλά την ενέργεια και τους πόρους αλλά τους ανακυκλώνει. Η φύση λοιπόν μας διδάσκει πως να διαχειριστούμε τα υπολείμματα της καθημερινής μας ζωής. Με αυτή τη λογική θα έπρεπε και ο άνθρωπος να διαχειρίζεται τον πλούτο που παίρνει από την φύση. Να τον επιστρέφει συμμετέχοντας σε ένα κύκλο ζωής. Όχι να σταματά τον κύκλο της ζωής αλλά να τον ολοκληρώνει, συμμετέχοντας σ’ αυτόν.

 

Το τεχνητό μικροπεριβάλλον που φτιάχνει ο καθένας μας γύρω του, στο σπίτι, στο αυτοκίνητο και στο χώρο εργασίας και, κατ’ επέκταση, το τεχνητό περιβάλλον των πόλεων έχει την ικανότητα να μας τροφοδοτεί με μια προσωρινή ψευδαίσθηση ασφάλειας και ευδαιμονίας, αλλά γρήγορα έρχεται η πραγματικότητα να μας θυμίσει την ωρολογιακή βόμβα που μας απειλεί: Τα σκουπίδια δίπλα μας συσσωρεύονται ασταμάτητα, το νερό και η τροφή είναι μολυσμένα, το κλίμα αλλάζει κι ο αέρας μάς πνίγει.

Η θεραπεία για το πρόβλημα των σκουπιδιών περνά από το να σκεφτούμε για τα σκουπίδια. Από το ασυνείδητο να τα ξαναφέρουμε στο συνειδητό και να τα αντιμετωπίσουμε. Να συμφιλιωθούμε μαζί τους. Όπως λέει και ένας Γερμανός φιλόσοφος «είμαστε αυτό που πετάμε μακριά». Προς την κατεύθυνση αυτή έχει συμβάλλει και η τέχνη με την χρήση σκουπιδιών σε εικαστικά έργα. Τα σκουπίδια, με ένα συμβολικό τρόπο, παίρνουν μια άλλη ζωή και γίνονται εικόνα που μεταφέρει ένα μήνυμα πολύ δυνατό: τα σκουπίδια μας είμαστε εμείς, είναι η εικόνα μας, είναι κομμάτι του εαυτού μας. Είναι ανάγκη να συμφιλιωθούμε με αυτή την εικόνα για να κατανοήσουμε τον πολιτισμό μας σε όλο του το εύρος και να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα.

Η πρώτη αντίδραση στο θέαμα των σκουπιδιών είναι συνήθως να ανοίγονται κι άλλες χωματερές σε νέα σημεία. Αυτό υιοθετήσαμε και στη χώρα μας όπου έχουμε συνηθίσει να αντιμετωπίζουμε όλα τα προβλήματα αποσπασματικά. Οι σχεδιασμοί για τη διαχείριση των σκουπιδιών άργησαν τριάντα ολόκληρα χρόνια για να ξεκινήσουν και έχουν όλοι αυτή ακριβώς τη νοοτροπία: του νοικοκύρη που κρύβει τα σκουπίδια κάτω απ΄ το χαλί. Κατά τη σύνταξη διαχειριστικών σχεδίων προτάθηκαν περισσότερες χωματερές απ’ ότι στη Γαλλία που έχει 5 φορές μεγαλύτερη έκταση και 6 φορές περισσότερο πληθυσμό. Ήταν πολύ ελκυστικό για τους εργολάβους και το σύστημα των δημόσιων έργων να προταθούν άφθονοι Χώροι Υγειονομικής Ταφής αλλά καθόλου ενδιαφέρον για κανένα να τεθούν άλλες προτεραιότητες και να προταθεί με σοβαρότητα μια ολιστική αντιμετώπιση του προβλήματος.

Τι είναι όμως η ολιστική αντιμετώπιση; Ένα σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων θα έχει αποτύχει από την αρχή αν δεν βασιστεί στην ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας και αν δεν ελέγχεται από μια ανεξάρτητη αρχή προστασίας. Αυτό το έχουμε διδαχτεί πολλές φορές και είναι καιρός να αρχίσουμε να το κατανοούμε. Ο πολίτης είναι αυτός που θα μάθει, θα απαιτήσει και θα εφαρμόσει το σύστημα και θα έχει την δυνατότητα να ελέγχει την εφαρμογή του. Πριν από κάθε εφαρμογή είναι απαραίτητο, ο πολίτης να έχει συζητήσει, να έχει αποδεχτεί τις επιλογές και να έχει θεμελιωθεί μια εμπιστοσύνη. Χρειάζεται λοιπόν ενημέρωση, συστηματική εκπαίδευση και περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση του πολίτη με σκοπό τη μείωση της ποσότητας και του όγκου και τον διαχωρισμό των απορριμμάτων μέσα σε κάθε νοικοκυριό. Η εκστρατεία αυτή δεν μπορεί να είναι περιορισμένη χρονικά αλλά να έχει μια αδιάκοπη συνέχεια ξεκινώντας από τα σχολεία περνώντας από τα μέσα ενημέρωσης και καταλήγοντας στους χώρους εργασίας και στους χώρους κοινωνικής συναναστροφής. Σημαντική βοήθεια προς αυτή τη κατεύθυνση μπορούν να δώσουν οι μη κερδοσκοπικοί φορείς που συστήνουν ενεργοί πολίτες. Αυτούς τους φορείς θα πρέπει η υγιής πολιτεία και η τοπική αυτοδιοίκηση να τους στηρίζουν αντί να τους θεωρούν αντίπαλους και φυσικούς εχθρούς.

Καμία λύση στο πρόβλημα των σκουπιδιών επίσης δεν μπορεί να εξεταστεί αν δεν περιλαμβάνει δράσεις για τη μείωση του όγκου τους. Στην Ελλάδα το 1995 κάθε κάτοικος παρήγαγε 300 κιλά σκουπίδια κάθε χρόνο. Σήμερα παράγει περίπου 500 κιλά με αποτέλεσμα να παράγουμε πάνω από 5,5 εκατομμύρια τόνους σκουπιδιών. Κανένα ουσιαστικό μέτρο για τη μείωση των σκουπιδιών δεν έχει παρθεί όλα αυτά τα χρόνια και παράλληλα δεν έγινε τίποτα για την ενημέρωση των πολιτών. Το 2001 ψηφίσθηκε ένας νόμος για την υποχρέωση των βιομηχανιών να χρησιμοποιούν λιγότερα και ανακυκλώσιμα υλικά στα προϊόντα και τις συσκευασίες και να μεριμνούν για την ανακύκλωσή τους αλλά βασίστηκε στην εθελοντική τους συμμετοχή με σχεδόν μηδενικά αποτελέσματα.

Η διαρκής αύξηση του όγκου των απορριμμάτων είναι αποτέλεσμα της ηθικής που διέπει την αγορά και της κινητήριας δύναμής της που είναι ο καταναλωτισμός. Το είδος οικονομικής ανάπτυξης που έχουμε υιοθετήσει έχει ανάγκη την αύξηση των σκουπιδιών για να επιβιώσει. Κυριαρχεί ο πολιτισμός των σκουπιδιών με τα είδη μιας χρήσης ή πολύ μικρής διάρκειας και η υπερβολική συσκευασία σε κάθε τι που διακινείται, είτε είναι άμεσης κατανάλωσης είτε πρόκειται να διατηρηθεί. Για παράδειγμα, το ίδιο το σύστημα των υπερκαταστημάτων ευνοεί την πλαστική συσκευασία σε όλα τα προϊόντα σε αντίθεση με το παλιό μικρό κατάστημα – βιοτεχνία του παραγωγού που τυλίγει σε ένα λεπτό χαρτί το ψωμί. Οι διαμορφωτές των τάσεων της μόδας επιβάλουν την συχνή και πολλές φορές άσκοπη εισαγωγή στην αγορά υποτιθέμενων νέων προϊόντων γεμίζοντας τον καταναλωτή με άχρηστα ή ημιάχρηστα αντικείμενα. Αυτό διαπιστώνεται εύκολα αν κοιτάξει κανείς τα στατιστικά στοιχεία της σύνθεσης των σκουπιδιών παγκοσμίως, όπου το ποσοστό των συσκευασιών και των άχρηστων συσκευών και ελαττωματικών ή ανεπιθύμητων προϊόντων είναι διαρκώς αυξανόμενο.

Ο καταναλωτής είναι μέτοχος σε όλη τη διαδικασία, αφού αποτελεί τον κινητήριο τροχό ενός συστήματος όπου οι αξίες όπως η αλληλεγγύη, η κοινοτικότητα και το ενδιαφέρον για το φυσικό περιβάλλον έχουν καταρρακωθεί. Κινείται μακριά από την κυκλική ροή της φύσης. Η μόνη προσέγγιση της φύσης, που διδάσκουν οι διαφημίσεις, είναι η απόδραση, όλο και πιο μακριά στο παρθένο ακόμα φυσικό τοπίο με ένα θηριώδες ακριβό και ενεργοβόρο όχημα που την ίδια στιγμή ακυρώνει το τοπίο αυτό, καταπατώντας το και συμβάλλοντας με δραματικό τρόπο στην αύξηση της ρύπανσης.

Βλέπουμε ότι για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα των σκουπιδιών και κατ΄ επέκταση όλα τα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα που μας δυναστεύουν, στην ουσία χρειάζεται να αντισταθούμε στον καταναλωτισμό σε όλα τα επίπεδα, ξεκινώντας από τον ίδιο μας τον εαυτό και τον μικρόκοσμό μας. Αμφισβητώντας τη κυριαρχία της αγοράς και διεκδικώντας συμμετοχή, ενημέρωση και δημοκρατία γινόμαστε καθημερινά πιο υπεύθυνοι πολίτες και θέτουμε τις βάσεις για να λύσουμε μια σειρά προβλημάτων που έχουν να κάνουν με την ποιότητα της ζωής μας. Πιστεύουμε όμως ότι ακόμα και μέσα στο πλαίσιο ενός καταναλωτικού συστήματος όπου λειτουργούν κανόνες, υπάρχουν αρκετά περιθώρια για μια αρκετά έντιμη αντιμετώπιση του ζητήματος των απορριμμάτων.

Είναι, για παράδειγμα. ανάγκη να εφαρμοστούν έλεγχοι και περιορισμοί στην παραγωγή απορριμμάτων από τις βιομηχανίες. Οι εταιρείες, επιβάλλεται να ανταποκριθούν σε μια διαρκώς αυξανόμενη κοινή απαίτηση για ασφάλεια, υγεία, προστασία του περιβάλλοντος και εξοικονόμηση πρώτων υλών. Αυτό δεν μπορεί να επαφίεται μόνο στην περιβαλλοντική συνείδηση των επιχειρηματιών αλλά να συνοδεύεται από συγκεκριμένα μέτρα. Η πολιτεία πρέπει να δώσει τη μάχη για τη μείωση του όγκου των σκουπιδιών με διαρκή πίεση προς τις εταιρείες ώστε να περιορίσουν το μέγεθος των συσκευασιών τους, να χρησιμοποιούν υλικά από ανακύκλωση και επιστρεφόμενες συσκευασίες, να αμείβουν με χαμηλότερη τιμή προϊόντος τον καταναλωτή που προτιμά τα προϊόντα με ελάχιστη συσκευασία και βέβαια να συμβάλουν στην ανακύκλωση χρησιμοποιώντας υλικά, τεχνολογίες και συσκευασίες που ανακυκλώνονται εύκολα και με χαμηλό κόστος.

Η ανακύκλωση επίσης παίζει ουσιώδη ρόλο στην αντιμετώπιση του προβλήματος των απορριμμάτων. Είναι ανάγκη να στήσουμε καλά οργανωμένα δίκτυα και μονάδες ανακύκλωσης με συμμετοχή όλων, από τον πολίτη και την τοπική αυτοδιοίκηση μέχρι τις βιομηχανίες. Βασική προϋπόθεση όμως για μια βιώσιμη λύση είναι ο δραστικός περιορισμός της υγειονομικής ταφής. Γνωρίζουμε ότι το 40% του πληθυσμού της χώρας μας δεν καλύπτεται ούτε από ΧΥΤΑ αλλά δεν μπορούμε να θεωρήσουμε δεδομένο ότι θα πρέπει να περάσουμε άλλα 10 χρόνια υποχρεωτικά από αυτό το στάδιο. Η ουσιαστική αποκατάσταση των ανεξέλεγκτων χωματερών και των ΧΥΤΑ τίθεται επιτακτικά ως ζήτημα υγιεινής, ποιότητας της ζωής και προστασίας του περιβάλλοντος αλλά και ως ένα ηθικό ζήτημα. Οι αποκαταστάσεις των χωματερών σήμερα κατά κανόνα γίνονται σκεπάζοντάς τις με χώμα και φυτεύοντας από πάνω δέντρα. Αλλά από κάτω τα σκουπίδια παραμένουν με ότι αυτό συνεπάγεται για τη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα και για την απώλεια των φυσικών πόρων όπως τις οργανικές ύλες που περιέχουν που θα μπορούσαν να γίνουν λίπασμα, όπως τις τόσες ύλες που θα μπορούσαν να ανακυκλωθούν.

Καταλήγουμε ότι η κατεύθυνση προς την οποία πρέπει να κινηθούμε είναι να μάθουμε, ξεκινώντας από σήμερα, πως να παράγουμε λιγότερα σκουπίδια, πως να τα επαναχρησιμοποιούμε, και πως να τα ανακυκλώνουμε. Υπάρχει η εντύπωση ότι όλα αυτά έχουν αυξημένο οικονομικό κόστος που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Δεν είναι όμως καθόλου έτσι. Οι λύσεις των χώρων υγειονομικής ταφής, τα εργοστάσια διαλογής και τα εργοστάσια καύσης έχουν αποδεδειγμένα το υψηλότερο κόστος ενώ ταυτόχρονα δεν λύνουν το πρόβλημα αλλά το μεταθέτουν στις επόμενες γενιές. Η αλήθεια είναι ότι τα οφέλη από τον περιορισμό και την αποκατάσταση των χωματερών, από την ανάκτηση πρώτων υλών και ενέργειας, από την βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας και από την αναβάθμιση του περιβάλλοντος είναι πολύ περισσότερα ακόμα και με αυστηρά οικονομικά κριτήρια. Όλες οι οικονομικές δραστηριότητες της κοινωνίας έχουν να ωφεληθούν από αυτό το τρόπο σκέψης. Ζώντας σε ένα καθαρότερο περιβάλλον και συμμετέχοντας σ’ αυτή τη διαδικασία, αισθανόμαστε καλύτερα με τον εαυτό μας και γινόμαστε περισσότερο δημιουργικοί.

Αριστείδης Παπαδάκης
Μέλος της Γραμματείας του Παγκρήτιου Δικτύου Περιβαλλοντικών Οργανώσεων ‘Οικοκρήτη’
diktyo@ecocrete.gr

Σχόλια

Δεν μπορείς να κάνεις σχόλια.
Πρέπει πρώτα να κάνεις Είσοδο ή να Εγγραφείς στο ecocrete.gr εδώ.

Τελευτ. ενημέρωση ( Κυριακή, 16 Απρίλιος 2006 )

Ξ“ΒŒΞ“οŸƒ ôçí Ξ“οŸƒΞ“Ξ…Ξ“Β£Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“Βž Ξ“Β·Ξ“β€•Ξ“Β±Ξ“Β§Ξ“Β£Ξ“ΒŸΞ“Κ½ ôçò

Ξ’ΞˆΞ“Β­Ξ“Ξ„Ξ“Ξ…Ξ“Β°Ξ“Β§ & Ξ“Β˜Ξ“Β§Ξ“Ξ†Ξ“Β©Ξ“Κ½Ξ“οŸ„Ξ“Βž Ξ“Β…Ξ“Β°Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Ξ‰Ξ“Β­Ξ“ΒŸΞ“Κ½
Είσοδος Χρήστη
Ψευδώνυμο

Κωδικός

Ξέχασες τον κωδικό;
Ξεχάσατε τον κωδικό σας?
Δεν έχετε λογαριασμό ακόμα? Δημιουργήστε τώρα!
Έχουμε 274 επισκέπτες σε σύνδεση
Επισκέπτες: 32312850
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ:



ΛΑΦΟΝΗΣΙ S.O.S. Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Λαφονησιού. Συλλογή υπογραφών!

Cavo Sidero
facebook group!



Φουρόγατος 78 Μαρ-Απρ 08
Φουρόγατος 77 Ιαν-Φεβ 08
Φουρόγατος 76 Νοε-Δεκ 07
Φουρόγατος 75 Σεπ-Οκτ 07
Φουρόγατος 74 Ιουλ-Αύ 07
Φουρόγατος 73 Μάι-Ιούν 07
Φουρόγατος 72 Μαρ-Απρ 07
Φουρόγατος 71 Ιαν-Φεβ 07
Φουρόγατος 70 Νοε-Δεκ 06
Φουρόγατος 69 Σεπ-Οκτ 06
Φουρόγατος 68 Ιουλ-Αυ 06
Φουρόγατος 67 Μαι-Ιουν 06
Φουρόγατος 66 Μαρ-Απρ 06
Φουρόγατος 65 Ιαν-Φεβ 06


Οικολόγιο 5. 20.01.2010

Οικολόγιο 4. 27.03.2009

Οικολόγιο 3. 12.10.2008
Οικολόγιο 2. 25.07.2008
Οικολόγιο 1. 10.06.2008


Φυλλάδιο της Οικολογικής Πρωτοβουλίας Χανίων για τις επιπτώσεις από τα κινητά και τις κεραίες


 
Οι εισηγήσεις της Ημερίδας "Προοπτικές βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης και μεγάλες τουριστικές επενδύσεις"  9 Δεκ. 2006 στην 5η Συνάντηση του ΟικοΚρήτη

Κίνηση Πολιτών Μεσσαράς για το Περιβάλλον
Κατεβάστε το ενημερωτικό φυλλάδιο για το Διαμετακομιστικό Σταθμό στον κόλπο της Μεσσαράς (.pdf 425k)

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΜΕΣΣΑΡΑΣ!
Κατά της εγκατάστασης ενός τεραστίου διαμετακομιστικού σταθμού στον κόλπο της Μεσσαράς στη Νότια Κρήτη!

Η Ημερίδα στη Σητεία (27.2.2006) για τις μεγάλες τουριστικές επενδύσεις στην Ανατολική Κρήτη

 Γήπεδα Γκολφ
• Οι εισηγήσεις της ημερίδας για τα γήπεδα γκολφ
• ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΣΕ ΑΡΧΕΙΟ .doc ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ! (660k)
Γήπεδα Γκολφ: Παραπομπές
Ο Πόλεμος του Γκολφ στην Ιερή Κοιλάδα του Μεξικού

Φράγμα στο φράγμα Αποσελέμη!!!
 
Τα συμπεράσματα της επιστημονικής ημερίδας για το φράγμα στον Αποσελέμη (.doc)
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ - ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ
Το φράγμα στον Αποσελέμη είναι διάτρητο!

ΠΛΟΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ECOCRETE: Στην Κεντρική Σελίδα του ecocrete θα βρεις παραπομπές για τα 60 τελευταία άρθρα. Για να διαβάσεις παλαιότερα άρθρα, πήγαινε στις σελίδες των
οικολογικών ομάδων και στο αρχείο άρθρων όπου μπορείς να τα αναζητήσεις θεματικά. Μπορείς ακόμη να χρησιμοποιήσεις την ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ.
Θα βρεις επίσης πάνω από 700 παραπομπές στη σελίδα ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ


ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ | ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΔΡΑΣΕ ΤΩΡΑ! | ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ | ΒΙΒΛΙΑ-ΤΥΠΟΣ κ.α.
©2001 - 2004, Ecocrete, All Rights Reserved.
WebSite Created and Hosted by metrovista creative media, Heraklion.