ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ arrow ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ Παρασκευή 01 Ιούλ 2022
Μενού - Επιλογές
ΕΠΙΛΟΓΕΣ
ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ τεύχος 37, Απρίλιος 2006 Εκτύπωση Αποστολή με e-mail
Ενημέρωση
ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ , Τετάρτη, 19 Απρίλιος 2006

ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ 37

Το 37ο τεύχος της «Οικοτοπίας» κυκλοφορεί με πλούσια και ποιοτική ύλη 80 σελίδων. Ο Κώστας Παπασταύρος γράφει για την απουσία των μέσων μαζικής μεταφοράς από την Κύπρο («Κτηνώδης ταλαιπωρία»), ο Ευθύμης Παπαδημητρίου για το δίλημμα «ήπια ενέργεια ή βαρβαρότητα», ο Γιάννης Σχίζας σχολιάζει τα τεκταινόμενα στη Πλάκα, ο Μιχάλης Προμπονάς υπενθυμίζει ότι τα σκουπίδια δεν είναι για πέταμα, ενώ σε άλλο κείμενο ο ίδιος παρουσιάζει τις πυρηνικές διαθέσεις της ¶γκυρας. Ακόμη η Χαρά Χρυσανθάκη αναφέρεται στους πύργους της Σίφνου, ο Γιάννης Κοφινάς καταγράφει μια καταστρεπτική ενέργεια στον Πάρνωνα και ο Σταύρος Υφαντής αποκαλύπτει μια απίθανη «τρύπα» στην προστασία των ελληνικών δασών...

Μαζί με αυτούς γράφουν και οι Γιάννης Σακιώτης, Γιολάντα Ζιάκα, Γιάννης Παρασκευόπουλος, Σάββας Παύλου, Γιώργος Σφήκας, Μαρία Ολυμπίου, Ηλέκτρα Κουτούκη,Γιάννης Βελάγκος, Γιάννης Ράπτης, Στέφανος Σταμέλλος, Κατερίνα Τσούβαλη, ,Γιώργος Κολέμπας, Γιώργος Κεσίσογλου, Μιχάλης Μοδινός, Τάκης Νικολόπουλος, Θεοδότα Νάντσου, Γιάννης Μυλόπουλος, Κώστας Σκορδούλης, Μαρία Σωτηροπούλου και Αρετή Βαγενά. Στο τεύχος φιλοξενούνται κείμενα των Greenpeace, Ελληνικής Εταιρείας, WWF, Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, καθώς και της πρωτοβουλίας οργανώσεων σχετικά με την αναθεώρηση του Συντάγματος. Επίσης παρουσιάζονται τα βιβλία των Δημήτρη Ρόκου, Φίλιππου Νικολόπουλου, Μιχαήλ Δεκλερή και Κώστα Σκορδούλη, ενώ «ανθολογούνται» δηλώσεις των Δ.Σιούφα, Ν.Κακλαμάνη, Αθω Αγαπητού, Χ.Πολυζωγόπουλου, Δ.Παπαδημούλη, Κ.Καρρά κ.ά.

Γράφει ο Γιάννης Σακιώτης για την προβληματική πολιτική της Ελλάδας, όσον αφορά το κλίμα:

...Το γενναιόδωρο δικαίωμα αύξησης των εκπομπών κατά 25% μεταξύ 1990 και 2012 που έχει εξασφαλίσει η Ελλάδα στο πλαίσιο των υποχρεώσεων των χωρών της Ε.Ε. που απορρέουν από το Κιότο, έχει ήδη εξαντληθεί και υπερκερασθεί, καθώς σήμερα υπολογίζεται ότι η αύξηση έχει ξεπεράσει το 30%! Ενώ, όπως προκύπτει από την επίσημη εκτίμηση του ΥΠΕΧΩΔΕ, μέχρι το 2010 η συνολική αύξηση των εγχώριων εκπομπών θα έχει φθάσει το 39,2% σε σχέση με το 1990!
 
Ας σημειωθεί ότι ανάλογες αρνητικές εξελίξεις έχουν να επιδείξουν και άλλες χώρες της Ε.Ε., όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Αυστρία, ωστόσο, χάρη στα μεγάλα επιτεύγματα δραστικής μείωσης των εκπομπών από τη Βρετανία που έχει συντρίψει το στόχο μείωσης του 12,5%, έχοντας αγγίξει μείωση της τάξης του 15%, τη Γερμανία που σχεδόν έχει αγγίξει το στόχο μείωσης κατά 21% -την ευνοεί βέβαια και η αποβιομηχάνιση της ανατολικής χώρας- αλλά και τη Γαλλία που έχοντας ως υποχρέωση τη μηδενική αύξηση έχει μειώσει κατά σχεδόν 2 μονάδες τις εκπομπές, η συνολική μείωση των εκπομπών στην Ε.Ε. που έχει επιτευχθεί τα τελευταία χρόνια ανέρχεται σε -2,9% (τα στοιχεία αφορούν στην Ε.Ε. των 15), ποσοστό που απέχει μεν από το στόχο του Κιότο για την Ε.Ε., δείχνει όμως ότι τα πράγματα κινούνται προς θετική κατεύθυνση...

Ο Γιάννης Παρασκευόπουλος εκφράζει την «πράσινη οπτική» για το «πως αλλάζει ο κόσμος»:
 
...Αρκετοί στην κοινωνία κινδυνεύουν ίσως να το ξεχάσουν, όμως το ερώτημα για την αλλαγή του κόσμου είναι ένα ζήτημα που δεν αφορά μόνο την αριστερά αλλά και το πράσινο κίνημα. Ο ίδιος ο τίτλος της ΟΙΚΟΤΟΠΙΑΣ παραπέμπει στην απόπειρα να σκιαγραφηθεί μια οικολογική κοινωνία αλλαγμένη εκ βάθρων, όπως αποτυπώνεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Έρνστ Κάλλενμπαχ, ήδη από τη δεκαετία του ’70. (1)

Εύλογα, πάντως, το ερώτημα αυτό τίθεται σήμερα με διαφορετικούς όρους από ό,τι λίγες μόλις δεκαετίες πριν: Απέναντί μας δεν έχουμε πια ένα κόσμο που αρνείται να αλλάξει, αλλά ένα κύμα αλλαγών που συχνά οδηγούν σε απαράδεκτες, ίσως και εφιαλτικές κατευθύνσεις.

- Η εύκολη (αλλά συντηρητική, τελικά) απάντηση, είναι να επιχειρήσουμε απλώς να αντισταθούμε στις αλλαγές αυτές, υπερασπίζοντας αυτό που υπήρχε και προηγουμένως.

- Η άλλη επιλογή είναι να εμμείνουμε στην προσπάθεια αλλαγής του κόσμου, οικοδομώντας και προωθώντας τις δικές μας απαντήσεις. Στην κατεύθυνση αυτή κινούνται και οι σκέψεις που ακολουθούν.

Λίγες εποχές στη νεώτερη ιστορία έχουν συνδεθεί τόσο έντονα με την επιθυμία για αλλαγή του κόσμου όσο η κοσμογονία του 1968. Το σύγχρονο πράσινο κίνημα είναι γέννημα της κοσμογονίας αυτής, αλλά δεν είναι το μόνο. Σε διεθνές επίπεδο, το 1968 ήταν επίσης λίκνο της σύγχρονης άκρας αριστεράς, αλλά και των ένοπλων οργανώσεων. Τέσερες σχεδόν δεκαετίες μετά, είναι προφανές ποιοί τελικά μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο έστω και λίγο, όπως προφανής είναι και η διαφορά των βασικών αντιλήψεων:

- Από τη μια, η παράδοση που ξεκινά με το σχεδιασμό μιας άλλης κοινωνίας βάσει πολιτικού προγράμματος και επικεντρώνεται στους τρόπους επιβολής του.

Από την άλλη, η αντίληψη που εστιάζει στην προτεραιότητα του κοινωνικού, την έμπρακτη προβολή εναλλακτικών λύσεων και την αλλαγή της κοινωνικής ηγεμονίας. Η αντίληψη αυτή θεωρεί ότι κάθε νέα κοινωνία γεννιέται πρώτα μέσα στην παλιά και ότι ένα πολιτικό πρόγραμμα συγκροτείται κυρίως σε επίπεδο προγραμματικών προτάσεων...

Ο Γιάννης Σχίζας γράφει «για μια Πλάκα αντάξια της Ακρόπολης»:

Η μαγειρική εξασφαλίζει την ποσοτική ισορροπία των στοιχείων ενός φαγητού. Ένα φαγητό με περισσότερο ή λιγότερο αλάτι ή κρέας ή πατάτες, γίνεται «το κάτι άλλο», ενδεχομένως «μη φαγητό», ανεπίδεκτο βρώσης… Κάπως περίπου και στην χωροταξία, ο χαρακτήρας ενός συγκεκριμένου αστικού κυττάρου καθορίζεται από τις ποσοτικές αναλογίες των συστατικών του. Την αλήθεια αυτή βιώνουμε σήμερα καθώς παρακολουθούμε την «υπερδοσολογία» των χρήσεων αναψυχής να ακυρώνει τις παραδοσιακές χρήσεις σε μια περιοχή όχι μακρινή από την Πλάκα, όπως αυτή του Ψυρρή. Το αποτέλεσμα είναι η εκτόξευση των αξιών γης και η κυριαρχία νέων αφεντικών επί του πεδίου της χωροταξικής μάχης...Ο αείμνηστος Λεωνίδας Αυδής, επικεφαλής της «Συμπαράταξης για την Αθήνα», ήδη από το 1998 αναφερόταν στην αυθόρμητη «ταξική εκκαθάριση» της περιοχής από τους βιοπαλαιστές, από τη μικρή βιοτεχνία και το εμπόριο . Από τότε έως σήμερα η όλη ιστορία δούλευε για τα κέρδη ορισμένων και για την πόλωση και δυσλειτουργική συγκεντρωποίηση της αναψυχής: Με άλλα λόγια για την μετατροπή της περιοχής σε έναν μεγάλο «ταβερνοχώρο» με τεράστιες δόσεις βαβούρας και φθίνουσα γραφικότητα...

Η ανάπτυξη ενός νέου τουριστικού ρεύματος προς την Αθήνα, η σχετική αναβάθμιση του κέντρου λόγω της Ολυμπιάδας και γενικότερα, η αυξημένη «ζήτηση αναψυχής», δημιούργησε νέα δεδομένα για τη σημερινή Πλάκα. Η υφιστάμενη ποικιλότητα των χρήσεών της, όπως εκφράζεται με τις αναλογίες κατοικίας, εμπορίου με τουριστικό προσανατολισμό, ψυχαγωγίας και πολιτιστικών ιδρυμάτων, τίθεται υπό αμφισβήτηση. Διαμορφώνεται ένα νέο μέτωπο κατοίκων , εργαζομένων και επιχειρηματιών, που αυτοσυστήνεται ως απειλούμενο παρά ως φορέας διεκδίκησης και αλλαγής της σημερινής «Πλακιώτικης τάξης πραγμάτων».... Αποκαλυπτική των διαθέσεων αυτού του «μετώπου» είναι μια επιστολή προς το ΥΠΕΧΩΔΕ, που συνυπογράφουν ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τουριστικών και Ταξιδιωτικών Γραφείων, η Ένωση Ξενοδόχων και το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών: Όπου και καταγγέλλεται η επιδίωξη κάποιων να μετατρέψουν την Πλάκα σε «υπνούπολη πολυτελείας» αποστερώντας 30.000 εργαζόμενους από την εργασία τους και εκδιώκοντας τους γηγενείς κατοίκους, όπου στηλιτεύεται η «εκδίωξη των χρήσεων της παραδοσιακής πλακιώτικης ταβέρνας, του καφενείου και άλλων συναφών χρήσεων» και υπογραμμίζεται «ο κίνδυνος αλλοίωσης της Πλάκας ...και μεταβολής της από χώρο συγκεντρώσεως Αθηναίων σε χώρο με πολυτελή χτίσματα, προνόμιο των ολίγων».

Οι ισχυρισμοί περί 30.000 ατόμων που κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς απασχόληση, ακούγονται ως μάλλον υπερβολικοί. Και η «ατάκα» περί της «εκδίωξης των γηγενών κατοίκων» φαίνεται τουλάχιστον περίεργη , με δεδομένο ότι η «σωτηρία» των γηγενών από τις επιδιώξεις των «ολίγων» μπορεί να τους οδηγήσει στο «χαμό» ως εκ της επικράτησης των θορυβοποιών κάθε είδους. Από την άλλη πλευρά οι βαλλόμενοι ως «ολίγοι» απαντούν δια του στόματος του Προέδρου της Ελληνικής Εταιρείας κ. Κώστα Καρρά, υποστηρίζοντας την μελέτη Ζήβα ως οδηγό για τη διατήρηση της περιοχής στη σημερινή κατάσταση, με κύρια χρήση την κατοικία αλλά και άλλες, ταιριαστές προς αυτήν χρήσεις. «Πολλά καταστήματα είναι συμβατά», υποστηρίζει ο κ. Καρράς, όχι όμως και το να πάρεις άδεια για γαλακτοπωλείο και να το κάνεις μπαρ»...

Η δημοσιογράφος της «Ελευθεροτυπίας» Λ. Σπυροπούλου εγείρει το θέμα της αντιπροσωπευτικότας και του εύρους των απόψεων, που διατυπώθηκαν από μέλη της Ελληνικής Εταιρείας. Όμως το συγκεκριμένο άτυπο «γκάλοπ» της δημοσιογράφου για τους αριθμούς των πολιτών που στοιχίζονται πίσω από τις αντιτιθέμενες απόψεις, παρακάμπτει ένα σημαντικό δεδομένο: Δηλαδή το ότι η διαχείριση της Πλάκας δεν αποτέλεσε ούτε θα ήταν δυνατό να αποτελέσει υπόθεση μόνο των ίδιων των Πλακιωτών, έστω και εάν αυτοί συναινούσαν σε ένα χωροταξικό σενάριο κατά 100%. Η Πλάκα δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι «ανήκει στους Πλακιώτες» κατά το σύνθημα «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες»...

Μιχάλης Προμπονάς: «Τα σκουπίδια δεν είναι για πέταμα»:

Ημερίδα με θέμα «Σκουπίδια: Δεν είναι για πέταμα» διοργάνωσε στις 29 Μαρτίου 2006 στο Ηράκλειο η Δημοτική Κίνηση «Ηράκλειο – Ανθρώπινη Πόλη». Σκοπός της ημερίδας ήταν να εξεταστεί το πρόβλημα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων τόσο στο Ηράκλειο όσο και στην Ελλάδα, να γνωστοποιηθούν τα σχέδια της Περιφέρειας Κρήτης για την αντιμετώπιση του θέματος, να εξεταστούν φιλικές προς το περιβάλλον μέθοδοι επίλυσης του προβλήματος, όπως η δραστική μείωση του όγκου, η επαναχρησιμοποίηση, η ανακύκλωση και η χουμοποίηση των απορριμμάτων, και να διερευνηθεί η σύνδεση των απορριμμάτων με τον καταναλωτικό πολιτισμό, την ηθική της αγοράς, την ανεπαρκή παιδεία και την απώλεια της συνείδησης της οικονομίας της υπαίθρου.

Στην εισαγωγική ομιλία της Δημοτικής Κίνησης «Ηράκλειο – Ανθρώπινη Πόλη» τονίστηκε ότι οι τεράστιοι όγκοι σκουπιδιών που παράγει η σύγχρονη κοινωνία μας αποτελούν ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα που συνδέεται άμεσα με τον καταναλωτισμό και τη λογική του εύκολου κέρδους, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τις επιπτώσεις στην υγεία και το περιβάλλον. Στη Κρήτη παράγονται καθημερινά περίπου 500 τόνοι απορριμμάτων. Τα μισά από αυτά προέρχονται από το νομό Ηρακλείου. Τα απόβλητα που εισέρχονται στον κάδο της γειτονιάς, πολλά από τα οποία είναι τοξικά και μολυσματικά, καταλήγουν σε εκατοντάδες ανεξέλεγκτες χωματερές, επηρεάζουν τους υπόγειους υδροφορείς και επιστρέφουν σε εμάς μέσω της τροφικής αλυσίδας. Το τοπίο αλλοιώνεται και ολόκληρα οικοσυστήματα υποβαθμίζονται, μεταθέτοντας το πρόβλημα στις επόμενες γενεές. Το πρόβλημα πολλαπλασιάζεται με την ανάφλεξη των απορριμμάτων, καθώς απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα επικίνδυνα τοξικά αέρια όπως οι διοξίνες.

Στη χώρα μας η διαχείριση των απορριμμάτων, όπως και γενικότερα η προστασία του περιβάλλοντος, αντιμετωπίστηκε μέχρι σήμερα με αποσπασματικές και ανεπαρκείς δράσεις με αποτέλεσμα να διογκωθεί το πρόβλημα και να φτάσουμε σε αδιέξοδες καταστάσεις. Ήδη ζούμε αυτό που μπορούμε να ονομάσουμε «πόλεμο των σκουπιδιών» με συγκρούσεις τοπικών κοινωνιών με την κεντρική εξουσία που επιχειρεί συνήθως βεβιασμένες και αποσπασματικές λύσεις. Απουσιάζει η πληροφόρηση, η ευαισθητοποίηση των πολιτών, η εκπαίδευση, τα μέτρα προστασίας, ενώ η ανακύκλωση απασχολεί κυρίως τον ιδιωτικό τομέα. Υπάρχουν βέβαια νόμοι και κανονισμοί τους οποίους όμως ουδείς εφαρμόζει. Ακόμα και τα βαριά πρόστιμα για τον Κουρουπητό στο νομό Χανίων τελικά επιβάρυναν όχι τους υπεύθυνους αλλά όλους τους Έλληνες...

Για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τουρκίας γράφει ο Μιχάλης Προμπονάς:

Η Τουρκική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας παρουσίασε στις αρχές Μαρτίου 2006 το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας στο γραφείο του Πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν. Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Νέα Ανατολή, οι αξιωματούχοι της Τουρκικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας παρουσίασαν στον πρωθυπουργό το «Πρόγραμμα Ανάπτυξης Πυρηνικής Τεχνολογίας και Ενέργειας», το οποίο προβλέπει την κατασκευή τριών πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με χρήση δύο διαφορετικών τεχνολογιών. Στην εισήγησή της η Τουρκική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας δεν έκρυψε την προτίμησή της στους αντιδραστήρες τύπου CANDU  από τους οποίους παράγεται Πλουτώνιο και Τρίτιο, υλικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή πυρηνικών όπλων. Για τη χωροθέτηση των πυρηνικών εγκαταστάσεων παρουσιάστηκαν 8 εναλλακτικές προτάσεις, με τη Σινώπη στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας να συγκεντρώνει τα περισσότερα πλεονεκτήματα.

Επίσης, στα τέλη Φεβρουαρίου του 2006, ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας κ. Χιλμί Γκιουλέρ, αμέσως μετά την επιστροφή του από την επίσημη επίσκεψη που πραγματοποίησε στις 9 Φεβρουαρίου στις ΗΠΑ, είχε δηλώσει ότι η Τουρκία θα προχωρήσει στην κατασκευή πυρηνικών αντιδραστήρων συνολικής ισχύος 5.000 μεγαβάτ (5.000 MW), με χρόνο έναρξης λειτουργίας το 2015. Μάλιστα, στις 2 Μαρτίου 2006, ο κ Γκιουλέρ μετά από συνάντησή του με αντιπροσωπεία της Ένωσης Βιομηχάνων και Επιχειρηματιών (MUSYAD) έκανε δηλώσεις στους δημοσιογράφους σύμφωνα με τις οποίες  η κατασκευή των πυρηνικών σταθμών θα ανατεθεί στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος θα επενδύσει για αυτό το σκοπό 2 δισεκατομμύρια δολάρια.

Έτσι, οι πρόσφατες επίσημες δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, κ. Γκιουλέρ, και τα δημοσιεύματα των τουρκικών ΜΜΕ για την πρόθεση της γειτονικής χώρας να προχωρήσει στο πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας έφερε εκ νέου στην επικαιρότητα το θέμα του πυρηνικού προγράμματος της Τουρκίας. Υπενθυμίζουμε ότι το πυρηνικό πρόγραμμα της Τουρκίας – το οποίο χρονολογείται από τη δεκαετία του 1960 – είχε αναβληθεί έπ’ αόριστον με απόφαση της κυβέρνησης Ετζεβίτ τον Ιούλιο του 2000, ενώ αποτέλεσε προεκλογική δέσμευση του κόμματος του Ερντογάν και σύμφωνα με όλα τα υπάρχοντα στοιχεία έχει για μια ακόμη φορά ενεργοποιηθεί...

Ο Σταύρος Υφαντής αναφέρεται στα όσα καταπληκτικά υπεισέρχονται στον Νόμο 3399(ΦΕΚ225Α / 17.10.2005) για την γη υψηλής παραγωγικότητας:

«Με κοινή απόφαση των Υπουργών Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων έργων και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, που εκδίδεται ύστερα από εισήγηση των Διευθύνσεων Αγροτικής Ανάπτυξης των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, καθορίζονται τα γεωγραφικά όρια της αγροτικής γης υψηλής παραγωγικότητας, στην οποία δεν περιλαμβάνεται εκείνη η γη που κείται εκατέρωθεν του άξονα εθνικών οδών και σε βάθος μέχρι εξακοσίων μέτρων». Και συνεχίζει ο νομοθέτης διευκρινίζοντας ότι «πράξεις χαρακτηρισμού της ανωτέρω γης ως γης υψηλής παραγωγικότητας που εκδόθηκαν μέχρι την δημοσίευση του παρόντος νόμου, είναι αυτοδικαίως άκυρες και δεν παράγουν κανένα έννομο αποτέλεσμα». Και αμέσως παρακάτω ανοίγει διάπλατα και ένα ακόμα παράθυρο καθώς με κοινή απόφαση των δυο υπουργών «μπορεί να αποκλείεται ο χαρακτηρισμός ως γης υψηλής παραγωγικότητας εκείνης της γης που κείται εκατέρωθεν του άξονα επαρχιακών οδών και σε βάθος μέχρι εξακοσίων μέτρων».

Είναι χαρακτηριστικό ότι ούτε στην αιτιολόγηση έκθεση που συνοδεύει τα προς κατάθεση νομοσχέδια, ούτε στην έκθεση της αρμόδιας επιτροπής αλλά ούτε και στην έκθεση της επιστημονικής υπηρεσίας της Βουλής υπάρχει η οποιαδήποτε αναφορά στην προαναφερθείσα ρύθμιση.*. Έτσι φυσιολογικά η εν λόγω παράγραφος διέλαθε της προσοχής των βουλευτών των άλλων κομμάτων και στα πρακτικά της Βουλής δεν βρίσκουμε την παραμικρή αναφορά σ’ αυτήν. Ακόμη περισσότερο, καμιά αντίδραση δεν έχει καταγραφεί μέχρι στιγμής στη ρύθμιση αυτή, ούτε η παραμικρή αναφορά έχει γίνει από οποιοδήποτε έντυπο ή ηλεκτρονικό μέσο ενημέρωσης.

Τι είναι όμως η γη υψηλής παραγωγικότητας;

Σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 2945/2001 (Εθνικό σύστημα προστασίας της αγροτικής δραστηριότητας) η αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας αντιμετωπίζεται ως «κοινωνικό αγαθό» και σ’ αυτήν απαγορεύεται η άσκηση οποιασδήποτε άλλης δραστηριότητας εκτός από τη γεωργική εκμετάλλευση. Κάθε επέμβαση στη γη αυτή, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που προϋποθέτει άδεια της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης και μόνο για λόγους που εξυπηρετούν το γεωργικό χαρακτήρα της αγροτικής εκμετάλλευσης (εξαιρούνται έργα που αφορούν την εθνική άμυνα ή μεγάλα δημόσια αναπτυξιακά έργα). Επίσης απαγορεύεται η κατάτμηση των αγροτεμαχίων ενώ έχουν τεθεί και προϋποθέσεις για την μεταβίβασή τους. Την αυστηρή αυτή προστασία αναιρεί πλέον ο νομοθέτης για τις εκτάσεις εκατέρωθεν των εθνικών οδών και σε βάθος εξακοσίων μέτρων. Και για να προλάβουμε όσους σπεύσουν να αναρωτηθούν για το μέγεθος των εκτάσεων που αφορά η νέα ρύθμιση, αρκεί να επισημάνουμε ότι σύμφωνα με το ΥΠΕΧΩΔΕ ως εθνικοί οδοί είναι χαρακτηρισμένα περισσότερα από 15.000 χιλιόμετρα οδικού δικτύου...

Ο Μιχάλης Μοδινός γράφει για τη βιοποικιλότητα, στο άρθρο του «Χτίζοντας μια νέα κιβωτό»:

...πώς ορίζεται ένα είδος ως απειλούμενο και ποια είναι η σχετική αξία των ειδών; Σ’ ότι αφορά το δεύτερο ζήτημα μια πραγματική μάχη μαίνεται εδώ επί τουλάχιστον δύο δεκαετίες. Η πτέρυγα μάλιστα της Βαθειάς Οικολογίας ισχυρίζεται ότι όλα τα είδη έχουν τα δικαιώματά τους, ακόμη και τα θεωρούμενα ως παράσιτα ακόμη και ασθένειες όπως η ευλογιά που ήδη εξέλειπε, ακόμη και ο ιός Έμπολα που ξεπήδησε από τις ζούγκλες του Ζαϊρ. Μάλιστα έχει προχωρήσει πολύ η συζήτηση σχετικά με τα δικαιώματα της φύσης, την αναγόρευση δηλαδή φυτικών και ζωϊκών ειδών σε δικαιακά υποκείμενα. ¶σχετα με τον «ακραίο» χαρακτήρα της άποψης αυτής γεγονός παραμένει ότι πολλές μάχες κερδίθηκαν στα δικαστήρια εν ονόματι της προστασίας ενός συγκεκριμένου είδους - όπως συνέβαινε κάποτε με τους λύκους της Βόρειας Αμερικής στους οποίους οι ινδιάνικες φυλές είχαν εκχωρήσει «δικαίωμα λόγου» ασκούμενο από ένα γηραιό μέλος της φυλής. Οι περισσότερο πραγματιστές όμως μεταφέρουν τη συζήτηση στο πρώτο ερώτημα. Έτσι, “απειλούμενο είδος” θεωρείται συνήθως αυτό του οποίου οι πληθυσμοί φθίνουν ή έχουν περιορισθεί σ’ ένα δύο μόνο σημεία με αποτέλεσμα να έχει βάλει «όλα τα αυγά του σ’ ένα καλάθι». Τότε, μια πλημμύρα, μια ξηρασία ή μια αιφνίδια αύξηση των θηρευτών του είδους μπορούν να οδηγήσουν σε οριστική εξαφάνιση. Σε περιπτώσεις δε όπου έχουν απομείνει πολύ λίγα άτομα ενός είδους, ο περιορισμός του γενετικού υλικού εξασθενεί την δυνατότητα αντίστασης σε εξωτερικές μεταβολές, επομένως μπορεί να υπάρξει μια μακρόχρονη διαδικασία εξαφάνισης. Επειδή, όμως, είναι λίγο δύσκολο να αποφασίσει κανείς πόσοι ιπποπόταμοι είναι επαρκείς για τη διάσωση του είδους ή ποια έκταση οφείλει να καταλαμβάνει ένας συγκεκριμένος τύπος μεσογειακής μακίας, προκύπτει η ανάγκη ενός «ευφυούς εμπειρισμού», μπολιασμένου με στοιχεία θεωρητικής οικολογίας. Όλοι, λοιπόν, οι ασχολούμενοι με το θέμα συμφωνούν στην ανάγκη θέσπισης ορισμένων πρακτικών κανόνων αν πρόκειται να προστατευθεί η συρρικνούμενη φύση, με δεδομένο πάντα ότι οι πόροι και τα διατιθέμενα μέσα είναι ανεπαρκή.

Η Θεοδότα Νάντσου γράφει στην προδημοσίευση κειμένων από το υπό έκδοση βιβλίο: «Η Πολιτική Οικολογία στην Ελλάδα»:

...Από τη δεκαετία του ’80, η Ελλάδα γνώρισε μια θεαματική αύξηση του αριθμού των οργανώσεων (συλλόγων, αστικών μη κερδοσκοπικών, κ.α.) που απαιτούν περιβαλλοντική πολιτική και μέτρα προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Έτσι, από τη φυσιολατρία που διείπε τον μη-κυβερνητικό οικολογικό χώρο των προηγούμενων δεκαετιών, στην Ελλάδα αρχίζουν σιγά σιγά να ακούγονται φωνές που διεκδικούν ήπια ανάπτυξη για την ύπαιθρο και στρατηγικό πλαίσιο για τη διαχείριση και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Ειδικά στις αρχές, αυτές οι διεκδικήσεις έγιναν δεκτές είτε με γέλια είτε με φραστικές επιθέσεις όπως αυτή που αποδίδεται σε Υφυπουργό Εθνικής Οικονομίας της ίδιας εποχής: «Αν αυτοί θέλουν τη χλόη αντί του εργοστασίου, ας μας το πουν καθαρά να γυρίσουμε στη βουκολική εποχή». Τέτοιες δηλώσεις εξακολουθούμε φυσικά να ακούμε και σήμερα, ακόμα και από υπουργούς με περιβαλλοντικό χαρτοφυλάκιο, αλλά τουλάχιστον η επίσημη σύγχρονη πολιτική φρασεολογία έχει πλέον υιοθετήσει την προστασία του περιβάλλοντος και την αειφόρο ανάπτυξη ως όρους ευρείας χρήσης και μαζικής κατανάλωσης.

Μέσα σε αυτές τις δεκαετίες επιτεύχθηκαν πολλά, ιδιαίτερα σε περιοχές και είδη που «υιοθετήθηκαν» από περιβαλλοντικές οργανώσεις, όπως η Πρέσπα, η Δαδιά, οι Σποράδες, ακόμα και η Ζάκυνθος, η θαλάσσια χελώνα, η φώκια, ο μαυρόγυπας και άλλα μεγάλα αρπακτικά. Εκτός από την πολύ σημαντική γνώση που μαζεύτηκε για αυτά τα «επιλεγμένα» οικολογικά στοιχεία, σε πολλές περιπτώσεις εμποδίστηκε η υποβάθμισή τους από νόμιμες και παράνομες δραστηριότητες, ενώ τουλάχιστον αποσαφηνίστηκαν, ή ακόμα και έγιναν πράξη, έννοιες όπως «διαχείριση», «οικολογικά συμβατή τοπική ανάπτυξη», «φέρουσα ικανότητα», «ολοκληρωμένη επιστημονική παρακολούθηση». Οι περισσότερες τέτοιες σημαντικές δράσεις είχαν ως κινητήρια δύναμη τη συνεργασία με τις αρμόδιες διοικητικές υπηρεσίες και την τοπική αυτοδιοίκηση. Σίγουρα όμως οι περιοχές και τα είδη που είχαν την τύχη να τεθούν υπό τη σκέπη κάποιας περιβαλλοντικής οργάνωσης δεν εξασφάλισαν ακόμα τη σωτηρία τους. Το μέλλον τους δυστυχώς είναι άμεσα εξαρτημένο από την τοπική παρουσία αυτών των οργανώσεων, καθώς δεν υπάρχουν οι απαραίτητοι μηχανισμοί εφαρμογής των μέτρων προστασίας τους. Αυτό σημαίνει πως αν οι οργανώσεις κάποια στιγμή εξαφανιστούν από την εικόνα, η οικολογική ακεραιότητα αυτών των «τυχερών» περιοχών και ειδών θα τεθεί υπό σοβαρή διακινδύνευση. Έτσι, γίνεται πολύ δύσκολη η δουλειά των ίδιων των οργανώσεων, καθώς η εμπλοκή με μια περιοχή ή είδος προϋποθέτει και ενέχει μακροχρόνια δέσμευση που συχνά υπερβαίνει τις δυνατότητές τους και σίγουρα δεν τους επιτρέπει να ασχοληθούν με άλλα εξίσου επείγοντα και απαιτητικά ζητήματα. Την ίδια στιγμή, εκατοντάδες ακόμα περιοχές και είδη της ελληνικής χλωρίδας και πανίδας δε βρέθηκαν υπό τη σταθερή και συνεπή προστασία κανενός, με αποτέλεσμα να αγνοείται η τύχη τους.

Μια άλλη σημαντική εξέλιξη, που δεν αποτελεί αμιγώς ελληνικό επίτευγμα, αλλά μάλλον εμβόλιμη πολιτική από την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι η συμμετοχή περιβαλλοντικών οργανώσεων σε διαπραγματεύσεις και όργανα διαβούλευσης με περιβαλλοντικές συνιστώσες. Στις περισσότερες όμως από αυτές τις περιπτώσεις η συμμετοχή περιβαλλοντικών οργανώσεων έχει περισσότερο διακοσμητικό ρόλο, καθώς είτε τα συγκεκριμένα όργανα στερούνται αποφασιστικού ρόλου, είτε ελλείπει το ουσιαστικό συστατικό της ύπαρξης πολιτικής βούλησης και κατεύθυνσης για την υλοποίηση ολοκληρωμένης εθνικής περιβαλλοντικής πολιτικής...

ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ

.
ecocrete.gr .

Τελευτ. ενημέρωση ( Τρίτη, 25 Απρίλιος 2006 )

ÌΓ ôçí ΓáãΓΓ­Γ©ΓÞ ÷ïñçãßΓʽ ôçò

¸íôáðç & ØçâéΓʽΓÞ ÅðéΓïéíùíßΓʽ
Είσοδος Χρήστη
Ψευδώνυμο

Κωδικός

Ξέχασες τον κωδικό;
Ξεχάσατε τον κωδικό σας?
Δεν έχετε λογαριασμό ακόμα? Δημιουργήστε τώρα!
Έχουμε 87 επισκέπτες σε σύνδεση
Επισκέπτες: 54053404
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ:



ΛΑΦΟΝΗΣΙ S.O.S. Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Λαφονησιού. Συλλογή υπογραφών!

Cavo Sidero
facebook group!



Φουρόγατος 78 Μαρ-Απρ 08
Φουρόγατος 77 Ιαν-Φεβ 08
Φουρόγατος 76 Νοε-Δεκ 07
Φουρόγατος 75 Σεπ-Οκτ 07
Φουρόγατος 74 Ιουλ-Αύ 07
Φουρόγατος 73 Μάι-Ιούν 07
Φουρόγατος 72 Μαρ-Απρ 07
Φουρόγατος 71 Ιαν-Φεβ 07
Φουρόγατος 70 Νοε-Δεκ 06
Φουρόγατος 69 Σεπ-Οκτ 06
Φουρόγατος 68 Ιουλ-Αυ 06
Φουρόγατος 67 Μαι-Ιουν 06
Φουρόγατος 66 Μαρ-Απρ 06
Φουρόγατος 65 Ιαν-Φεβ 06


Οικολόγιο 5. 20.01.2010

Οικολόγιο 4. 27.03.2009

Οικολόγιο 3. 12.10.2008
Οικολόγιο 2. 25.07.2008
Οικολόγιο 1. 10.06.2008


Φυλλάδιο της Οικολογικής Πρωτοβουλίας Χανίων για τις επιπτώσεις από τα κινητά και τις κεραίες


 
Οι εισηγήσεις της Ημερίδας "Προοπτικές βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης και μεγάλες τουριστικές επενδύσεις"  9 Δεκ. 2006 στην 5η Συνάντηση του ΟικοΚρήτη

Κίνηση Πολιτών Μεσσαράς για το Περιβάλλον
Κατεβάστε το ενημερωτικό φυλλάδιο για το Διαμετακομιστικό Σταθμό στον κόλπο της Μεσσαράς (.pdf 425k)

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΜΕΣΣΑΡΑΣ!
Κατά της εγκατάστασης ενός τεραστίου διαμετακομιστικού σταθμού στον κόλπο της Μεσσαράς στη Νότια Κρήτη!

Η Ημερίδα στη Σητεία (27.2.2006) για τις μεγάλες τουριστικές επενδύσεις στην Ανατολική Κρήτη

 Γήπεδα Γκολφ
• Οι εισηγήσεις της ημερίδας για τα γήπεδα γκολφ
• ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΣΕ ΑΡΧΕΙΟ .doc ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ! (660k)
Γήπεδα Γκολφ: Παραπομπές
Ο Πόλεμος του Γκολφ στην Ιερή Κοιλάδα του Μεξικού

Φράγμα στο φράγμα Αποσελέμη!!!
 
Τα συμπεράσματα της επιστημονικής ημερίδας για το φράγμα στον Αποσελέμη (.doc)
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ - ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ
Το φράγμα στον Αποσελέμη είναι διάτρητο!

ΠΛΟΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ECOCRETE: Στην Κεντρική Σελίδα του ecocrete θα βρεις παραπομπές για τα 60 τελευταία άρθρα. Για να διαβάσεις παλαιότερα άρθρα, πήγαινε στις σελίδες των
οικολογικών ομάδων και στο αρχείο άρθρων όπου μπορείς να τα αναζητήσεις θεματικά. Μπορείς ακόμη να χρησιμοποιήσεις την ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ.
Θα βρεις επίσης πάνω από 700 παραπομπές στη σελίδα ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ


ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ | ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΘΡΩΝ | ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΔΡΑΣΕ ΤΩΡΑ! | ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ | ΒΙΒΛΙΑ-ΤΥΠΟΣ κ.α.
©2001 - 2004, Ecocrete, All Rights Reserved.
WebSite Created and Hosted by metrovista creative media, Heraklion.